Bazılarının endişeleri sonunda korktukları ya ada nefret ettikleri şeye dönüşmesidir.Aziz Bey için de öyle olmuştu.Babasıyla bir çatışma halinde ve bir ödipus karmaşasının içindedir.Bir zamanlar yüzüne kapıyı kapatıp terk ettiği adam içine girmiş ve farkında olmadan babasına benzemişti ,bunu fark ettiği an dehşete kapılıyor,öfkeleniyor kendine.Hikayenin alt metinlerinde ebeveyn-çocuk ilişkisinin insanın yaşamında ne denli etkili ve önemli olduğu anlatılıyor...
Aziz Bey dik başlı,gururlu ve ketum olmakla birlikte platonik aşkı için de ömrünü feda edebilecek bir aşk adamı.
Sevdiklerinin değerini anca kaybettiğinde anlayan ve o an tutkunu olan,hayatında ki yanılgıların esiri olmuş bir tamburi ustası.
Ayfer Tunç’un oluşturduğu karekter çok samimi ve okuyucuya geçiyor .
Ah be Aziz Bey ayıp etti Meryem sana ama sen de Vuslata ayıp ettin.Son anda fedakarlığını ona hissettirsen de yetmedi Vuslata.
Bir zamanlar tavana asılmış dev pervanelerin döndüğü gösterişli gazinolar da çaldı,kendi piyasası giderek arttı,bir kaç gazinoda birden programa çıkıp turnikelere giden bir tamburi ustası oldu.Aziz Beyin zirve yılları bitip çağları geçmiş şarkıcılara dönüşünce gözden düştü ve sıradan meyhanelerde yer alınca bir çöküş yaşıyor bana göre...
Kızdım Aziz Beye çok kızdım,tamburi çaldığı meyhaneden yaka paça Zeki Bey tarafından atıldığında da kızdım. Üstad deyip saygı da kusur etmemişlerdi sana,acına saygı duyup anlayışla karşılamışlardı,emeğinin farkında olup seni kırmadan laf söz anlatmanın yollarını bulmaya çalışsalar da dinlemedin, kendini bulduğun arabesk şarkıları ısrarla çalmaya devam ettin.Mekan sahibi Zeki Beyin halinden anlamadın.İlginin sıradanlaştığını hissettin öfkelendin belki de...
Kitap ben de Sabahattin Ali tadı bıraktı.Bu kadar yalın bir tarzla anlatılıp insana bu kadar dokunan bir Ayfer Tunç kitabı ...
Okudukça kulağıma çalındı musikisi,tamburisini duyarak ilerledim her satırda...
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.