Dağıldım okurken..
“Biz hayatta kalanlar anormal bir azınlık, önemsiz bir azınlığız; görevini kötüye kullanan, hünerleri ya da talihleri sayesinde en uç noktayı yaşamamış olanlarız. En uç noktayı yaşayanlar, yani Gorgon’u görenler, yaşadıklarını anlatmak üzere geri dönmediler ya da suskun döndüler; ancak gerçek “inançlılar”, su altında kalanlar, dürüst tanıklar, anlattıkları genel bir anlam taşıyacak olanlar onlardır. Onlar kural, biz ise kuralın istisnalarıyız. ”
Primo Levi, 31 Temmuz 1919 yılında laik ve liberal bir ailenin çocuğu olarak Torino'da doğmuş.1943'te anti-faşist bir partizan gruba katıldı. Henüz 24 yaşındayken (1944) Kuzey İtalya'da faşist rejime karşı direnişe geçmesi yüzünden arkadaşlarıyla birlikte tutuklandı ve bir milyondan fazla insanın katledildiği, Nazi Almanyası tarafından II. Dünya Savaşı döneminde kurulmuş en büyük zorunlu çalışma ve imha kampı olarak bilinen Auschwitz toplama kampı'na gönderilmiş.
Yazarın Auschwitz’de yaşadığı işkence ve soykırımın tanıklığını yaptığı bir kitap. Ruhu paramparça yaşadıklarına bir neden arayan savaş mağduru yazar. Okurken karnıma ağrılar girdi.. Naziler ve yaptıkları öğürme isteği uyandırdı. Ağladım yazarla birlikte. Bir inceleme yazılabilir mi bilmiyorum kitaba. O kadar tanıklığın haksızlığın soykırımın yükü omuzlarındaymış ki 60 ‘a kadar dayanabilmiş bunlara ,merdiven boşluğuna bırakmış kendisini… Öldürülen devrimciler ve yahudilerin anısına saygıyla..
#164485392#164491589#164542981