Hani sahilde oturup gözlerimizi kapatıp kuşların, vapurların, denizin sesini dinlemeye çalışırız ya, Uzun Hikayeyi okumak benim için böyle bir deneyimdi. Dalgalar gibi hırçın, kuşlar gibi naif, hayat gibi gerçek...
Hikayede aşkın en imkansızını, en doğal halini ve en güzel yansımasını görüyoruz. Ayrılıklar, acılar, ölümler ve daha niceleri... Ama benim içimde en çok yer eden hikaye Ali'ninki oldu. Hayatı boyunca haksızlığa boyun eğmemiş, her zaman dik durmuş, aşkına da nefretine de sonuna kadar sahip çıkmış göçebe Ali sanki benim etrafımdan, tanıdıklarımdan biri gibiydi. Belki de olmak istediğim kişiydi. Umarım bu hikayeden ders çıkartır ve Ali gibi doğru bildiğimin peşinden ne olursa olsun ilerlerim.
Son olarak kitabın gerçekliğe bu kadar yakın olması, bütün kelimelerin gözümün önünde bir figüre dönüşmesi ve adeta bir dönem dizisi izliyormuş gibi keyif vermesi bu kitabı benim için ayırt edici kıldı. Umarım bu kitabı unutup bir daha okurum, umarım bu kitabı asla unutmam.
·
244 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.