Her şeyin mükemmel bir şekilde keyif verici olduğu bir distopya düşünün. Herkesin halinden "doğuştan" razı olduğu ve mutluluğun artık bir tercih olmadığı bir dünya düzeni, Devlet eliyle verilen 'soma' adı verilen uyuşturucu haplar, merasim havasında geçen toplu seks partileri, baştan ayağa hedonizmin üzerinde yükselen bir medeniyet... Huxley bizi aklı ve ruhu arasında sıkışıp çıldırmaya mahkum olan Vahşi gibi ortada bırakıyor. Ve Bernard, ah Bernard...