Kitabın son cümlesini okuyup bitirince bir hüzne büründüm. Şükrü Erbaş'ın yazıya döktüğü duyguları, düşünceleri kalbimde karşılık bulabilmişti. Okudukça anlaşıldığımı hissetmiştim. Ve bu -insanın bir insanda kendinden bir parça bulması- kolay bir şey değil, en azından benim pek denk gelebildiğim bir şey değil. Bu yüzden bitmesine üzüldüm. Biraz daha okuyup biraz daha anlaşılmak istedim belki de. Eğer ki Şükrü Erbaş'ın cümlelerinde kendimden parçalar bulmasaydım yine de severdim bu kitabı biliyorum. Çünkü kendisi değer verdiğim bir yazar. Haliyle değer verdiğim bu insanın kalbinden kopan sözler de değer verdiğim sözlerdir zaten. Okuyup anlamak istediğim sözlerdir.
·
87 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.