Ay Işığı Sokağı1000Kitap
Açık söylemek gerekirse klasik bir Stefan Zweig kitabiydi. İçinde bulunan 5 kısa hikayenin ilk ikisini çok beğendim. İlkinde tesadüfen tanımadığı insanların hayatına anlık olarak dalan bir gezgin, ikincisinde ise patronuna körü körüne bağlı olan bir hizmetçi ve korkunç sonuçlarına değinilmiş.
Dikkatimi çeken en büyük şey, her hikayesinin sonunda ölümün olması. Kimisi en sevdiğini öldürüyor, kimisi kendini öldürüyor, kimisi kendini öldürtüyor...
Diğer hikâyelere de kısaca değinmek istiyorum: İspanya Fransa arasındaki bir savaşta hayatta kalan Fransız albayın bekleyişi, gölde bulunan Rus askerin yurduna dönme özlemi ve yaşıtları üniversiteye giden bir öğrencinin öğretmeni yüzünden lisede kalması sonucu öğrencinin geçirdiği sinir patlaması. Bunları normal bir şekilde yazıyor olsam da okurken hissediyorsunuz ve bazı kısımları cidden insanı rahatsız ediyor. Belki bizim kültürümüze, alışmış olduğumuz tarza biraz uzak olmasından dolayıdır. Ama yine de bu tür şeyler kitabı kötü yapmıyor. Olay örgüsü saran kısa hikayelerden oluşuyor olsa da insanın okudukça okuyası geliyor.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.