·152 syf.··Beğendi
···Okunma: 01 Mayıs 2022 19:39 Siyaset adamlarını çok güzel özetleyen bir kitap. Öncelikle kitapta hayvanlara özgürlüğü, birlikteliğin sağlanmasını söyleyen ve İngiltere'nin Hayvanları şarkısını öğreten Koca Reis ile karşılaşıyoruz. Sonrasında hayvanların kendilerine zulüm yapan insan Bay Jones'u kovduklarını, özgürlüğe kavuştuklarını ve hep bir ağızdan özgürlük şarkıları İngiltere'nin Hayvanları'nı söylediklerini görüyoruz. Ama özgürlüğün kırılgan bir noktası vardır, kitapta da geçtiği gibi.
Kitapta herkesin iyiliğini isteyen ve birliği sağlamaya çalışan Snowball, Napoleon gibi diktatör ve baskıcı bir domuza karşı duramıyor. Napoleon ise zamanla diğer hayvanların bilgisizliğinden yararlanarak ve onları uyutarak hayvanlara zulümler yapmaya başlıyor. Üzücü olan taraf ise hayvanların kendilerine karşı yapılan haksızlıklara boğun eğip zulümcü Napoleon'a karşı durmamalarıdır. Oysaki birlik olabilseler Napoleon'u başlarından savurabilirler. Özellikle de bunun en iyi örneğini kendisine birazcık karşı çıkan, karşı çıkmak bile denemez, Boxer'a, Napeleon'un köpeklerini üzerine saldığını görüyoruz. O kısımda Boxer köpeği öldürebilecek iken Napoleon söylediği için salıyor ki bu da kendi düşüncelerinin olmadığını sadece Napoleon ne derse onu yaptığını, ölüm kıyısında olsa bile, gösteriyor. Ve böylelikle kendilerine yapılan zulümlerinde ardı arkası kesilmiyor. Özgürlüklerinin tamamıyla gittiğini gösteren şeylerden biri de ayaklanarak kazandıkları özgürlüklerinin marşı olan İngiltere'nin Hayvanları şarkılarının artık söylenmesinin yasaklanması ve hayvanların bu özgürlük marşlarını ancak gizlice fısıldayarak söyleyebilmesidir.
Kitabın sonlarına geldiğimizde ise artık tükenmekte olan hayvanlar ve yaptıkları oyunlarla onların üzerinde tepinen domuzları görüyoruz. Kendileri öyle bir noktaya gelmişlerdir ki diğer hayvanlar artık onları hayvan olarak görememektedir. İlk zamanki kurtulmak için ayaklandıkları insanlardan bir farkları kalmamıştır. O kadar ki artık dört ayak değil iki ayaklılardır.
Hayvanlar kitap sürecinde birçok olaya maruz kalıyorlar ve hiçbirine seslerine çıkarmadıkları için zamanla seslerini çıkaramaz hale geliyorlar. Oysaki korku halinden çıkıp seslerini birleştirebilseler insanları yendikleri gibi domuzları da yenebilirler ama domuzları kendilerinden biri sandıkları için her yaptıklarına susuyorlar. Yaptıkları en büyük hata zaten "susmak" oluyor. Son olarak Cem Karaca'nın "Kavga" adlı şarkısından şu sözleri yazarak noktayı koyuyorum "Kavganın haklı olanı erkek dişi bilmiyor. Bütün halk birlik olmazsa kavga haklı olmuyor."