sen de mi nihilist oldun?Kitap Yorumu
BABALAR VE OĞULLAR
Öncelikle ufak bir şekilde kitabın içeriği ve konusuna değinip daha sonrasında hemen yorumuma geçeceğim. "Turgenyev" bize eserinde tam olarak "babalar ve oğullar"ı anlatıyor. Birbirine uzak olan iki neslin düşüncelerinin şekilleniş ve işleyiş biçimlerini görmemizi istemiş yazar. Kimsenin ağzından düşmeyen -o- "yeni nesil, eski nesil; hangisi daha iyi nesil?" kavramının cevabını bulabiliriz belki.
"Turgenyev"den okuduğum ilk eser "Babalar Ve Oğullar" oldu. Açıkçası "Rus Edebiyatı" deyince zihnimde; uzun uzun betimlemeler, sayfalarca süren iç çatışmalar ve daha niceleri canlanıyor. "Babalar Ve Oğullar"a da kendimi -bu- okumaya hazırlayacak biçimce başladım, ancak "Turgenyev" oradan bana "sen beni o klasik Ruslardan mı zannettin?" bakışı attı. Gerçekten de değlmiş..
Kitapta ne o betimlemeler ne de bahsettiklerim var, bilmiyorum bu durum okuduğum baskıdan kaynaklı bir durum mu? -ne yazık ki elimdeki baskı 1900lerden- çeviri konusunda eksikler olduğunu çok net bir şekilde hissedebildim hatta eserin orijinalinde olan cümle ve paragraflar edebi açıdan zor gelince çevirmen tarafından aktarılmamış bile olabilir; çünkü hala "bu dil gerçekten bir "Rus"a mı aitti?" diyorum. Okumam bu sebeplerden kolay geçti, tek sorunum yazıldığı dönemin siyasetindeki kişi ve mekanları internet üzerinden arattığımda istediğim kadar detaylı bir sonuca ulaşamadım dolayısıyla acaba hayali unsurlar var mı diye de düşünmeden edemedim.
Kitaptaki karakter kadrosunun çeşitliliği hoşuma gitti, her "nesil"den karakter görmek ve bu "nesil"lerin de kendi aralarında ufak karşılaştırmalarla okuyucuya aktarılması bence başarılıydı keza gençliğin her geçen gün bağlılıklarından uzaklaşması, yazarın kendi tabiriyle "özgürlüğüne düşkünlüğü" kavramları da aynı şekilde güzeldi.
Düşüncelerimizi toplumun ya da içinde olduğumuz grupların fikirlerine göre şekillendirmek zorunda hissedişimiz ve bu da gerçek bir istek değil "zorunluluk duygusu" olunca ortaya çıkan sonucun gelip geçici olduğu ve bu fikir uğrana harcanan sürenin boşa geçen bir zaman olarak tanımlanması da güzeldi.
Sevmedim diyebileceğim sayfaların içeriği ise "her gün farklı çiçeğe konan arı misali" olan erkek karakterlerimizin düşünce ve davranışlarıydı, bilmiyorum ama bu geçişler bana çok hızlı ve anlamsız geldi.
Bu arada şuna değinmeden de geçmek istemiyorum. "Turgenyev" nasıl bir ingiliz düşmanlığı var sende? Eserinde de çok net fark edebiliyoruz ki çok milliyetçi bir yazar -her ne kadar rus köylülerini ve aristokratlarını yerse de- anlam veremediğini hissettiğim yabancı hayranlığını çok iyi eleştiriyor.
"Odamda İngiliz stili bir lavabom var, ama kapım kapanmıyor. Önemli değil insanları şuna özendirmek lazım; "işte İngiliz lavaboları, işte gelişim."
Yazarın çok sık olmasa da alttan alttan verdiği mesajlar güzeldi, sözlerindeki ironiyi ve daha nicelerini okumak keyif vericiydi. Eğer daha iyi bir baskı ve çeviri ile okusaydım çok daha fazla zevk alacağımı biliyorum. Neden olmasın belki ileride böyle bir fırsatı kendime yeniden tanırım. Genel olarak kolay okunan ve okurken beğenebileceğinize inandığım bir eserdi, şans vermenizi isterim. Kitaplarla kalın..
/////////////////////////////////////////////////////
"Önceden gençler okumak zorundaydı, "kara cahil" olmak istemiyorlardı; bunun için ister istemez çabalıyorlardı. Bugün ise yalnızca "saçmalık, dünyadaki her şey birer saçmalık" demekle yetinip, kendilerini böylece ispatlamış oluyorlar. Gençler bu işten pek hoşnut: Neden olmasınlar ki; eskiden böyle düşünenler hiçbir işe yaramayan boş kafalı serseriler olurken, şimdi tescilli "nihilist" diye anılıyorlar."
·
104 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.