Beyaz geceler; Dostoyevskinin sürgüne gitmeden yazmış olduğu ilk eserlerinden sanırım.
Kitaba adını veren ilk öykü de hayalperest kahramanımız Natsenka atlı genç kızla yaşadığı 4 geceyi beyaz geceler olarak atlandiriyor..
Eserde anlatılan, insanların kendini herkesten ve herşeyden soyutlamasi, hatta kendine bile yabancilasmasi, karşılık göremediği ama buna rağmen sevmekten vazgeçmemesi, caresizligi, en sevdiğine bile içini dokememe, derdini anlatamamayi yine alışık olduğumuz bir Dostoyevski üslubuyla okuyoruz...
İnsan olan varlık aslında çözümlenmesi bukadar kolayken, yazarımız öyle bir karmaşık hale, öyle bir psikolojik yaşam süren bir varlık haline getiriyor ki; bizlerde eseri okurken kendimizi bu karmaşıklığı çözümlemeye çalışırken bulabiliyoruz ...
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.