Her elime aldığımda birkaç sayfadan sonra sıkılıp bırakıyordum. Geçenlerde zorlayıp devamını okudum ve akıp gittiğini fark ettim. Kitabın üstündeki “Amerikan edebiyatının melankolik prensesi” gibi bir etiketi görmek gerçekten midemi bulandırdı. Mental hastalıkları fetişize etmeyi ne zaman bırakacağız merak ediyorum doğrusu. Mental sağlık gibi hassas bir konuyu güzel incelemiş, şey, yaşamayan yazamaz değil mi… Aynı şekilde, yaşamayan okuyup geçer, sonra “melankolik prenses” gibi süslü yaftalarla pazarlamaya çalışırlar.