Bugün sizlere içinizi sızlatacak bir kitapla geldim. Okurken o kadar duygusal şeyler yaşadım ki. Feri’yi o kadar çok sevdim ki sanki yanımda oturmuş sohbet ediyor gibiydik. Çok güzel bir anlatıma sahipti ve mutlaka okunması gereken kitaplar arasında. Sıkılmadan okudum sürekli devamını merak ettiğim için bitirene kadar bırakamadım. O son sayfalarda bir kaç göz yaşı döktüm diyebilirim. Sonu aşırı güzeldi öyle bitmesini beklemiyordum ama çol güzel bir son vermiş yazar.
Feri, annesi onu çok küçük yaşta terketmiş ve bu terkediliş onun bacaklarına sebep olmuştur. Bir daha yürüyememiştir. Kendisine Anneannesi ve Dedesi bakmıştır. Sürekli annesinin yolunu gözlemleyen Feri o gelene kadar tren yolunu gözlemleyerek geçirmiştir çocukluğunu bir umut işte. Annesine çok öfkeli ama onu bulmak İçin de çok mücadele etmiştir. Bir gün yine evden çıkarken Annesi ile küçükken yaptığı kırmızı kedi heykelini bir atölyenin vitrininde görür içinde bir umut kıvılcımı alevlenir ve dükkanın sahibi Ali beyi bulmaya çalışır. Ama tadilattan dolayı oradaki bütün esnaflar dükkanlarını bir kaç günlüğüne kapatmıştır. Bir umutsuzluk çökse de asla yolundan vazgeçmemiştir. Kitabın içerisine ara ara Ferinin küçükken yazdığı günlüğünden bir kaç sayfa bize eşlik ediyor günlüğü okudukça parçalar yerine oturuyor. 11.inci vagonun sırrı çözüldüğünde göz yaşlarıma engel olamadım o sahne o gerçekler o kadar güzel yansıtılmıştı ki
·
205 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.