5-6 sene önce okumak için almıştım. Tam okuyacakken büyük spoiler yediğimden bırakmıştım. Ama iyi ki de bırakmışım ve şimdi okumuşum. Şu an vahim bir durumda olduğumuzu daha iyi görebiliyorum....
Bir anda bize acayip bir azim, motivasyon gelir ve yapacaklarımızı resmen darma duman edecekmişiz gibi hissederiz. Ama bu süreç çok kısadır. Ardından gelen o karamsarlık hali ise çok daha uzundur ve motiveyken doğru gelenler büyük bir yanlışlar silsilesiymiş gibi beynimize çöker. Bu kitapta da birçok hicivin içinde ilgimi en çok çeken buydu :Ayaklanma öncesi gayet hayvan (!) haklarına uygun olarak bir yola düşüş vardı ama idarenin yanlış ellere geçmesi sonunda kitapta da dediği gibi "sizin için elmalar yiyip sizin için süt içiyoruz" durumu kaçınılmaz oluyor [elbette us ile alay ederek (hoş buna karşı çıkan olmadığı için onlardan ziyade suçlu o mağdurlar oluyor)]
Bu yargı =sizin için sizi eziyoruz oluyor......
Bu kitap onca haklılığın ardında bence ufak bir gize de sahip. Böyle sayfalarca yazasım, üstüne düşünüp konuşasım var ama kalemim kağıdın üstüne geldiğinde resmen lal oluyor. Anlatmak istediklerimi kelimelerle ifade edemeyeceğimi bildiğimden böyle oluyor.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.