"Yakmak bir zevkti!"
Son zamanlarda beni bu kadar etkileyip duygudan duyguya iten hatta dehşete düşüren bir kitap okumadım desem abartmış olmam sanırım. Distopik kitapların ruhu sıkan, zihni ağırlaştıran bir yönü var ya hani bu kitapta onun âlâsını yaşıyorsunuz; kitapların olmadığı, yakıldığı bir evrene davet ediyor sizi! Kitabın türü bilimkurgu ama korkuyorsunuz, gözleriniz doluyor, ürperiyorsunuz sonunda da içiniz birazcık umut doluyor.
Yazarın yazım biçemi başlangıçta bana kaotik gelse de ilerledikçe kitabın içine çekildiğim için dildeki anlaşmazlık sorununu çözdük aramızda.
Kitap okumanın, düşünmenin dehşet verici bir şey olduğu bir dünyada itfaiyecilerin asıl görevi yakmak, söndürmek değil. Kitap yakmak! Kitapların yanma derecesi 451 Fahrenheit olduğu için de bu orijinal isim verilmiş kitaba.
Bu tüyleri ürperten kurguyu kendimi hazır hissettiğimde okurum demiştim ama bitince şunu anladım ki, ütopik de olsa böyle bir dünyayı okumaya asla hazır olamıyor insan. Kitabın sonunda bu korkunç düzene baş kaldıran, kitapların kıymetini çok iyi bilen insanların var olduğunu okumasaydım içim daha buruk bitirirdim kitabı. Bu kitaptan sonra kitaplarıma daha sıkı sıkı sarılmak geliyor içimden.
•Okunmaya değer bir kitap, tavsiyemdir.
️..dışımız serseri, içimiz kütüphane.
️Belki kitaplar bizi mağaradan biraz çıkarabilir. Belki hep aynı, lanet olası, çılgınca hataları yapmaktan alıkoyabilirler bizi!
️Bir kadın kitaplar uğruna yanabiliyorsa, kitapların içinde birşeyler olmalı...
️Bir insan kaç kez dibe vurup da yaşamayı sürdürebilir?
️"İnsanlar neden insanlara acı vermek istiyor? Dünyada yeterince acı yokmuş gibi..."
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.