Nasıl bir inceleme yazmalıyım tam olarak bilmemekle beraber işte yazıyorum..
Bu kitap beni yaraladı. Yazarın diğer okuduğum kitaplarının aksine bu kitapta ağlamadım. Daha çok gerildim diyebilirim. Hatta dehşete kapıldım.
Bazı yerlerde gerçek anlamda dehşete kapıldım. "Bir anne nasıl çocuklarını ayırabilir, nasıl böyle kötü şeyler düşünebilir?" bu soruları sorup durdum.
Lowen, henüz tam olarak parlayamamış bir yazar. Verity ise canice duyguları anlatan bir kitap serisine sahip olan yazar. Jeremy, Verity ile olan evliliğinden 3 çocuk sahibi fakat ikizlerini kaybetmiş bir baba. Lowen ve Jeremy'nin yolu bir trafik kazasında kesişiyor ve işte hikaye tam orada başlıyor. Verity bir "kaza" sonucunda yatağa bağımlı hale gelmiş.
Jeremy, Lowen'dan Verity'nin serisini devam etmesini istiyor. Sonrasında hikaye gittikçe ilginçleşmeye başlıyor.
Lowen onların evine gittiğinde kitaba devam edebilmesi için Verity'nin çalışma odasında çokça vakit geçiriyor. Orada beklenmedik bir kağıt yığınıyla bazı gerçeklerin gün yüzüne çıkışını okuyoruz. Verity'nin gerçek yüzünü..
Kitabın sonu benim için beklenmedikti. Okuduklarım gerçek miydi yoksa yalan mıydı belirsizlik içerisinde kaldım. Ama nedense kötü olarak görmek daha kolayıma geliyor, neden bilmiyorum.
Diğer kitaplarına göre bu kitap çok farklıydı. Ben bu kitapta saplantılı aşk, korkunç düşünceler, saf kötülük bunlara şahit oldum. Kitabı elimden bırakamadım, konusu ilginizi çekerse kesinlikle okumalısınız.
·
154 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.