#OsamuDazai nin #ÖğrenciKız kitabı bize genç bir kızın sabah uyandığından akşam uyuyana kadar olan sürede geçen bir gününü anlatıyor. Uyanıyor ve güne başlıyor. Bize hissettiği her şeyi yansıtarak gününü tamamlıyor. Öyle ki nefret ettiği, umutsuzluğa düştüğü, bir anda yakaladığı mutluluğu, duygularındaki karışıklığı, özlemini ve kaybını yansıtıyor.
İlk okumaya başladığımda aşırı karamsar bir şekilde ilerlediğini ve sevemeyeceğimi düşünmüştüm. Genç kızımız kendi fiziksel özelliklerini sevmediği gibi diğer canlılarda da güzel olanı ve göze hoş görüneni kayırma özelliği var. Bu bana çok sinir bozucu gelmişti. Fakat sonra okudukça fark ettim ki kitabımızın karakteri çok genç ve karakter özellikleri tam olarak oturmamış biri. Yani şöyle ki her şeyden etkilenmeye ve duygu değişimi gelgitleri yaşamaya çok müsait biri.
Kitapta ilerledikçe ayrıntıları okudukça karakterin davranışlarını daha iyi anladım ve üzüldüm açıkçası. Aslında hepimizin yaşadığı şeyleri yaşıyor. Şu sözle gününü bitiriyor. “İyi geceler. Ben prensi olmayan bir Külkedisi'yim. Tokyo'nun neresinde olduğumu biliyor musunuz? Beni bir daha görmeyeceksiniz.”
Okumanızı tavsiye eder miyim? Ederim. Bir günde hemencecik bitirirsiniz. Fakat çok güzel duygular da elde edersiniz. Şimdiden iyi okumalar
·
96 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.