Aytmatov’da değişik bir tını var. Dram içindesiniz ama merakınız asla kaybolmuyor okurken.
Yolda giden ihtiyar Tanabay ve yaşlı at Gülsarı’nın hikayesi.
Anlatım Tanabay ve Gülsarı’nın tanışmaları, birlikte yaşadıkları, gençlikleri ile başlıyor. Tanabay, yaşlı dostuyla yolda giderken gençliğini, yaşadığı zorlukları, yaşlanmasını hatırlıyor. Bir nevi flashback dediğimiz anlatım mevcut.
Bunu okurken Kırgız hayatını, kültürünü, geleneklerini de öğreniyoruz. Dönemin rejiminde bir çoban olarak yaşamsal sorunları, yönetimsel problemleri de ele almış Aytmatov. Tanabay’ın asi yapısı, komünist rejimdeki yeriyle uyuşmakla beraber hayatını partisine adamış biri olarak sonunda halk düşmanı ilan ediliyor. Bu süreçte Tanabay’ın haksız olduğu bir tek bölüm yok benim bakış açıma göre.
Gülsarı, Tanabay’ın merhametini yansıtan bir değer. Atıyla geçirdiği zamanlar ve ona gösterdiği ilgi bir evlada verilen kıymet gibi. Tanabay’ın yumuşak yanını yansıtıyor.
Başlığında elveda sözcüğü geçen bir romanın sonunun verdiği hissi de tahmin edersiniz. Herkesin kendine pay çıkaracağı bir yer mutlaka olacaktır kitapta.
·
200 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.