Bir adam dusunun yaratilistan sonrasini oya gibi ilmek ilmek islesin duslerinize...
iste o adamTolkien!
Baslangicta karakter coklugundan kurgunun icine girmekte zorlanabilirsiniz. Ama bir kere dalinca sayfalarin nasil aktigini anlamiyor insan.
Luthiel ve Beren'li kisimlarda yasadigim huzun, Melian'in durusuna duydugum saygi, bazen beni kizdirsa da Thingol'un karakterindeki guce saygi duydum okurken. En cok da Tolkien'in zekasina...
ilerleyen zamanlarda bir daha okurum dedigim cok az kitap var. Ama Silmarillion bir degil bir kac kere daha okutacak kendini. Bu ilk okumamdan aldigim zevkten daha fazlasini hissederek okuyacagim her defasinda...
Okumadan ölmeyin!
İkinci okuma güncellemesi:
Bu defa daha bir lezzetliydi sanki... İlk okumamda dikkatimi çekmemiş ne kadar çok şey varmış...