Puan vermedi·472 syf.··
Beğendi
·2022 55. kitabı
·14 günde okudu
·Okunma: 01 Haziran 2022 10:07
Öncelikle kitabın baskısını beğendiğimi belirtmeliyim. Bir kitabı yorumlamaya kitabın baskısından başlamak doğru mu bilmiyorum ama bez ciltli, resimlerle ve dipnotlarla zenginleştirilmiş, emek verilmiş bir baskı. Buna herşeyden önce çevirmenin emeğini de eklemek gerekir. Yaklaşık 17 yıllık bir emek harcamış Sabrı Gürses bu çeviriye. İlk kıtayı 1999 da hastanede annesinin başucunda çevirmiş. Kitabın sonuna Sabri Gürses'in "Puşkin ve Yevgeni Onegin" başlıklı yazısına yer verildiği gibi, Puşkin'in mektup ve yazılarında Yevgeni Onegin'e dair yorumları, eleştirilere cevapları ve nihayet olay kronolojisi de unutulmamış.
Puşkin, Yevgeni Onegin'i yaklaşık 7,5 yılda yazmış. Manzum roman türünde olan bu eser 8 bölümden (8 şarkı) oluşuyor. Tabi bir de çeşitli sebeplerle çıkarılmış iki bölüm ve aralarda da eksik kıtalar mevcut. Haliyle bu durumlar olay akışında biraz kopukluğa neden oluyor. Puşkin, bu çıkardığı bölümleri belki sansüre takılacağı endişesiyle çıkarmış olabilir.Nitekim kitabın sonundaki mektuplarda sansürle ilgili endişelerini dile getiriyor. Buna ilaveten başka sebepler de mevcut olabilir tabi. Eksik kıtalar ve bölümler nedeniyle karakterlerin değişim ve dönüşümlerinde hızlı geçişler mevcut. Ama buna rağmen oldukça akıcı bir manzum roman.
Bir de Sabri Gürses'in dikkat çektiği su hususu da belirtmek isterim:
Yevgeni Onegin adlı eserinde iki arkadaşın düellosunu anlatarak bu olguya eleştirel bir gözle bakmamızı sağlayan Puşkin'in, kendisinin de bir düelloda hayatını kaybetmesi kaderin garip bir cilvesi olsa gerek.
Şunu belirtmeliyim ki, kitaptan beklentim daha da yüksekti. Bu anlamda özellikle çıkarılan bölümler ve eksik kıtalar nedeniyle beklentimi tam karşılamadığını söyleyebilirim.Ama sakın bu yanlış yorumlanmasın. Elbette okunmaya değer değerli bir başyapıt.
Daha yaşadığı dönemde efsane haline gelen ve Rus edebiyatının bütün devlerinin öncüsü olan Puşkin hakkında Dostoyevski şöyle der :
"Tartışmasız " yeni sözlerle " çıkan gerçek dehalar tüm edebiyat tarihimizde topu topu üç kişidir: Lomonosov, Puşkin ve biraz da Gogol... Bu kuşak ( Anna karenina'nın yazarı dahil) doğrudan en büyük Rus kişiliklerinden biri olan, ama hala anlaşılmayan, yorumlanamayan Puşkin'den çıkmıştır.Puşkin'den sonra "yeni" hiçbir söz söylenmemiştir."(Bir Yazarın Günlüğü sayfa: 893-894)
Görüldüğü gibi Dostoyevski'ye göre kendi dönemindeki Tolstoy'dan Turgenyev'e tüm kuşak Puşkin'den çıkmıştır.
İşin ilginç yanı, Dostoyevski'ye atfedilen "hepimiz Gogol'un Paltosundan çıktık" sözüyle bir çelişki meydana geldiğini düşünebilirsiniz benim gibi. Sabri Gürses'e göre, 6 Haziran 1880'de Puşkin anıtı açılışındaki konuşmasında Dostoyevski (aslında kendine ait olmayan bir sözle sıkça, yanıltıcı bir şekilde söylenenin tam tersine ) Puşkin'in paltosundan çıktığını hatırlatıyordu.
Demek ki Tolstoylar Dostoyevskiler vs. hepsi Puşkin'den çıkmıştır.
Rus edebiyatının ilk Romanı olarak anılan, Puşkin'in bu eserini okumanızı öneririm.
Kitapla ve sevgiyle kalın...
·
525 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.