"Demişti ki şifacı kadın: Bir gün hayatının içine işleyen desenleri karardığında ve renkleri solduğunda, içindeki her şey dışarı çıkmak ister gibi seni sıktığında; bir bahar mevsimi toprağa
Zaten kibir ve vakarın, yumuşaklık ile miskinliğin, tevazu ile tenezzülün sınırını kim kesin olarak tayin edebilmiş ki? Cömertlik ile israf, tutumluluk ile cimrilik de böyle değil mi? ( Önsöz: Ahmet Mithat )