Yevgeni Onegin
Aleksandr PuşkinYazar:
Aleksandr Puşkin
Çevirmen:
Sabri Gürses
Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 22 dk.
Sayfa Sayısı:
472
Basım Tarihi:
2017
İlk Yayın Tarihi:
1823
Yayınevi:
Alfa Yayıncılık
Orijinal Adı:
Rusça: Евгений Онегин [Yevgeniy Onegin]
ISBN:
9786051714578
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Diğer Baskılar
10 diğer baskı · Tümünü Göster
Yevgeni Onegin
610 okunmaYapı Kredi Yayınları · Şubat 2020 · 384 s.
Yevgeniy Onegin
140 okunmaEverest Yayınları · 2003 · 228 s.
Yevgeni Onegin
156 okunmaCan Yayınları · Nisan 2024 · 216 s.
Yevgeni Onegin
93 okunmaAlfa Yayıncılık · 2017 · 472 s.
Yevgeniy Onegin
68 okunmaAyrıntı Yayınları · 8 Ocak 2016 · 283 s.
Yevgeni Onegin
9 okunmaÇeviribilim Yayınları · Ağustos 2016 · 448 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·472 syf.·
2022 238. kitabı
Rus edebiyatının simgesi haline gelen Aleksandr Puşkin 'in Yevgeni Onegin adlı manzum romanı Rus edebıyatının ilk romanı dıye anılıyor, edebıyat cevresinde.. Kısa mecaralı bir hayat, görkemli bir sunuş trajik bir sonla Rusya' yı sonsuza dek değiştiren Puşkın eserinde 1825-32 yılları arasında tefrika edilmiştir.. Rus edebıyatının ansiklopedisi olarakda gecıyor.
Erken yaştan tutkundu romanlara; Yerini her şeyin romanlar alıyordu yaşamında…
(S: 97) Kitaptan
Bu dünyada herkesin düşmanı var ama, Sen dostlardan koru bizi Tanrım!
(S: 166) kitabın ortasından
.
Kalite tesadüf degildir, ozamn Buyurun efendim Okuyun okutun
Aleksandr Puşkin 'in Yevgeni Onegin adlı manzum romanı Rus edebıyatının ilk romanı dıye anılıyor, edebıyat cevresinde.. Kısa mecaralı bir hayat, görkemli bir sunuş trajik bir sonla Rusya' yı sonsuza dek değiştiren Puşkın eserinde 1825-32 yılları arasında tefrika edilmiştir.. Rus edebıyatının ansiklopedisi olarakda gecıyor.
Erken yaştan tutkundu romanlara; Yerini her şeyin romanlar alıyordu yaşamında…
(S: 97) Kitaptan
Bu dünyada herkesin düşmanı var ama, Sen dostlardan koru bizi Tanrım!
(S: 166) kitabın ortasından
.
Kalite tesadüf degildir, ozamn Buyurun efendim Okuyun okutun
Puan vermedi·472 syf.··
Beğendi
·2022 55. kitabı
·14 günde okudu
·Okunma: 01 Haziran 2022 10:07
Öncelikle kitabın baskısını beğendiğimi belirtmeliyim. Bir kitabı yorumlamaya kitabın baskısından başlamak doğru mu bilmiyorum ama bez ciltli, resimlerle ve dipnotlarla zenginleştirilmiş, emek verilmiş bir baskı. Buna herşeyden önce çevirmenin emeğini de eklemek gerekir. Yaklaşık 17 yıllık bir emek harcamış Sabrı Gürses bu çeviriye. İlk kıtayı 1999 da hastanede annesinin başucunda çevirmiş. Kitabın sonuna Sabri Gürses'in "Puşkin ve Yevgeni Onegin" başlıklı yazısına yer verildiği gibi, Puşkin'in mektup ve yazılarında Yevgeni Onegin'e dair yorumları, eleştirilere cevapları ve nihayet olay kronolojisi de unutulmamış.
Puşkin, Yevgeni Onegin'i yaklaşık 7,5 yılda yazmış. Manzum roman türünde olan bu eser 8 bölümden (8 şarkı) oluşuyor. Tabi bir de çeşitli sebeplerle çıkarılmış iki bölüm ve aralarda da eksik kıtalar mevcut. Haliyle bu durumlar olay akışında biraz kopukluğa neden oluyor. Puşkin, bu çıkardığı bölümleri belki sansüre takılacağı endişesiyle çıkarmış olabilir.Nitekim kitabın sonundaki mektuplarda sansürle ilgili endişelerini dile getiriyor. Buna ilaveten başka sebepler de mevcut olabilir tabi. Eksik kıtalar ve bölümler nedeniyle karakterlerin değişim ve dönüşümlerinde hızlı geçişler mevcut. Ama buna rağmen oldukça akıcı bir manzum roman.
Bir de Sabri Gürses'in dikkat çektiği su hususu da belirtmek isterim:
Yevgeni Onegin adlı eserinde iki arkadaşın düellosunu anlatarak bu olguya eleştirel bir gözle bakmamızı sağlayan Puşkin'in, kendisinin de bir düelloda hayatını kaybetmesi kaderin garip bir cilvesi olsa gerek.
Şunu belirtmeliyim ki, kitaptan beklentim daha da yüksekti. Bu anlamda özellikle çıkarılan bölümler ve eksik kıtalar nedeniyle beklentimi tam karşılamadığını söyleyebilirim.Ama sakın bu yanlış yorumlanmasın. Elbette okunmaya değer değerli bir
Rus edebiyatının babası kabul edilen Puşkin’in 4 yıllık bir süreçte yazdığı romanı Yevgeni Onegin, klasik köylü-kentli aşkını işleyen bir manzum roman. Konu ne kadar klasik olsa da bu konuda yazılmış kitapları, çekilmiş filmleri ilgiyle izliyoruz; bu kitap da aynı şekilde samimi ve akıcıydı. Kitapta, şehir hayatı sürerken amcasının ölümü ile köy hayatı yaşamaya başlayan varlıklı Onegin ile ona küçük bir ihtimalden cesaret alarak aşık olan Tatyana’nın umutsuz aşkı işleniyor. Önce köylü olduğu için reddettiği Tatyana’yı sonrasında şehir hayatına karışmış ve değişmiş olarak gördüğünde ona aşık oluveren Onegin, tıpkı zamanında Tatyana’nın ona yaptığı gibi tüm kalbiyle aşkını muhattabına ilan etmeye ve kendini onun insafına bırakmaya karar veriyor. Yazar, olayın ana örgüsünden bahsederken aynı zamanda dönemin Rus toplum meselelerini, insan ilişkilerini de, mitolojik kavramları da katarak, masalsı bir şekilde işliyor. Kitapta severek okuduğum bir başka detay yazarın yarattığı tüm karakterleri “benim kahramanım” diyerek sahiplenmesi. Onların hislerinden gerçek insanlarmış gibi bahsetmesi, metni fazlasıyla samimi ve özgün bir hâle getirmiş. Ayrıca yaşadığı dönemde ve takip eden yüzyıllarda yaşamış, benim okumuş olduğum, diğer tüm yazarların aksine kadın ruhundan incelikle bahseden, kadınları aşağı görmeyen, hatta aksine onları karar verici konumda resmeden bir yazar olduğundan kendisini bir başka sevdim. Rus edebiyatına ilgili herkesin okuyabileceği, çok yalın, keyifli ve edebî bir roman.
Yevgeni Onegin, Puşkin’in epik şiirler dizisi içinde olgunluğuyla doruk oluşturan başyapıtı. Yazılması 8 yıl süren bu şiir-roman, erken 19. yüzyıl Rusya’sının toplumsal ve entelektüel yaşamı üzerine gerçekçi bir açılımdır. Belinski’nin deyimiyle Puşkin Yevgeni Onegin’de Rus yaşamının bir ansiklopedisini yaratmıştır. Şairin tüm yaşamı, sevgisi, duyguları ve görüşleri bu yapıttadır.
''Kalpleri deneyimle donmuş ve unutması yasaklanmış olanlara.''1000Kitap
Aleksandr Sergeyeviç Puşkin, 1817 yılında mezun olduktan sonra dış işlerine onuncu dereceden devlet memuru olarak atandı. 1820 yılında, Petersburg genel valisi Puşkin’den şiirlerinin bir devlet memuruna yakışmadığı düşüncesi nedeniyle açıklama yapmasını istedi. Ceza olarak Sibirya’ya sürgüne gönderilmesi düşünüldü. Dostlarının sayesinde Puşkin, Moldava’da bulunan Kişinev şehrine katipliğe gönderildi. Gidiş yolunda hastalandı ve tedavisi için Kırım’a gitti. Yaz mevsimini Feodosiya, Simferopol ve Bahçesaray şehirlerinde soylu Rus ailelerini ziyaret ederek geçirdi. İşte bu dönemde manzum romanı Yevgeni Onegin’i yazmaya başladı. Yapıt 1833’te tamamlandı. 8 bölümden, 366 kıtadan, yaklaşık 5300 dizeden oluşmaktadır. Puşkin’in eserini yazdığı dönemde Rus edebiyatında düz yazının yaygın olmaması sebebiyle eserler şiir biçiminde yazılmaktadır. Şiir-roman Puşkin tarafından geliştirilen bir anlatım biçimidir. İlk olarak poeması Ruslan ve Ludmila’da görülür. Döneminin klasik anlayışına alaycı bir şekilde dokunan eserde fantastik, erotik öğelere yer vermiştir. Eseri üzerinden çalıştığı sıralarda şair Pyotr Andreyeviç Vyazemski’ye 4 Kasım 1823 tarihinde şunları yazmıştır:
‘’...Bu sıralar uğraştığım şeye gelince, şimdi roman değil manzum roman yazıyorum - şeytani bir fark var. Don Juan gibi bir şey.-’’
1824 yılında Moskova polisinin şiirlerini ateist eğilimli bulmasıyla devlet işlerinden çıkarıldı. Sürgüne gönderildi. İki yıllık süreden sonra yeni imparator ile görüşerek sürgünü sona erdi. 1830 yılında evlilik teklifi kabul edildi ve hayatının dönüm noktası sayılabilecek döneme girdi. Bu dönemde birçok eser yazdı ve yayımladı. 1833 tarihinde Yevgeni Onegin’de yayımlandı. Rus şiirinde değil, Rus edebiyatında köklü bir değişikliğin öncüsü oldu. 19. yüzyılın ilk yarısı bitmeden Rus
Kitabı bitireli yaklaşık 2-3 saat oldu ve hala inanılmaz bir kafa karışıklığı içerisinde düşünmeye devam ediyorum. Yevgeni Onegin şüphesiz Rus Edebiyatının en ünlü ve en övülen eserlerinden ve yine şüphesiz ki bugüne kadar okuduğum ve beni muallakta bırakan sayılı kitaplardan biri. Kitaba inanılmaz büyük beklentilerle başladım ve ilk başta manzum roman olduğunu gördüğümde hem şaşırdım hem de rahatsız oldum çünkü sık okuduğum bir tür değil ve okuma sürecini etkileyeceğini düşündüm.Ancak endişelerim boşuna çıktı çünkü anlatılan hikaye o kadar basit ve anlaşılabilir ki bir ara acaba gerçekten doğru Yevgeni Onegin'i mi okuyorum dedim.Bitirdiğimde de açıkçası ister istemez bu durumdan dolayı baya bir hayal kırıklığına uğradım ve bu nedenle de kitaba şimdilik puan vermeyeceğim zaten versem de objektif olmayacak.Yevgeni Onegin'i anlamak için Puşkin'in hayatını, yaşadığı dönemin ve toplumun yapısını araştırmış olmak gerektiğini düşünüyorum, aksi takdirde ne hikayeden keyif alabilirsiniz ne de alt metini anlayabilirsiniz.
YKY çevirisine güvenip aldım ama cidden berbat ötesi bir çeviri. Bunu okuyacağıma eski Rusça öğrenirim daha iyi. Ya başka bir Türkçe çeviri bakın ya da İngilizceniz varsa İngilizce kaynaktan okuyun efendim. Bu güzel esere bu YKY çevirisi hiç yakışmadı. Hemen başka bir çeviri bulup onu okuyacağım. Puşkin daha iyi bir çeviriyi hak ediyor. Başka okuyucuların da benimle aynı paralellikteki yorumlarını görünce yanılmadığımı anladım.
Aleksandr Sergeyeviç Puşkin’in yazımını 8 yılda tamamladığı şiirsel romanı; Yevgeni Onegin…
Adını, ilk olarak Sebahattin Ali’nin öldürüldüğü sırada çantasında bulunan iki kitaptan biri olduğu için duyduğum ; Yevgeni Onegin…
Sonrasında farklı yazım tarzı ile dikkatimi çektiği için okuma listeme aldığım; Yevgeni Onegin…
Rusya’da döneminin en ünlü eleştirmeni olan Belinski’nin, XIX. yüzyıl Rus insanını anlamak için en önemli kaynaklardan biri olduğunu söylediği; Yevgeni Onegin…
Çevirmeni Azer Yaran’ın “Rusya yaşam ansiklopedisi” dediği; Yevgeni Onegin…
Manzum roman olarak yazılan kitapların ilk örneklerinden olan; Yevgeni Onegin…
Şiir roman türünde başyapıt kabul edilen; Yevgeni Onegin…
Sadece yansıttığı dönemin değil, yazarı Puşkin’in de ruhunun aynası olan; Yevgeni Onegin…
Farklı bir okuma serüveni arıyorsanız, okumanız gereken kitabın adıdır; Yevgeni Onegin…
10/10
2020 39. kitabı
Puşkin'den bahsedebilmek için kaseti geri sarıyorum; ... Puşkin (Rus edebiyatı), Fransa Burjuva Devrimi (Avrupa tarihi ve edebiyatı), Büyük Petro (Rus tarihi), Rönesans (Her şey). İsminin önüne "Deli" yazdığımız I Petro'yu özellikle konuşmamız lazım. Öyle "deli" ki, gidip Avrupa'dan rönesans tohumlarını getirerek Rusya topraklarına serpecek ve Puşkinler, Tolstoylar, Dostoyevskiler, Çehovlar, Lomonosovlar vb. yetişecekler. Rus topraklarında yetiştikleri için "ruslaşacaklar". Bu, Rönesans'ın "ruslaşması"dır. Deli'nin şerefine!.. Puşkin bu sürecin en bariz ve ilk büyük örneklerinden biridir. Rönesans Rusya'ya biraz geç getirildiği için kısa zaman sonra Fransa Burjuva Devrimi de buna eklenmiş oldu. İki kat güç birden..bir arada.. Şimdi kim tutabilir rus ilminin ve edebiyatının gelişme hızını?!
Bahsettiğim gibi bu sürece en bariz örnek Puşkin'dir. Onun eserleri içinde de bu açıdan en dikkat çekeni ve incelenmesi gerektiğini düşündüğüm eseri "Yevgeni Onegin"dir. Sekiz bölümlük manzum romandır (Roman v stihah/Роман в стихах). Ayrıca Puşkin, rus şiirinin (poetry/поэзия) güneşi olarak kabul edilir. Biz çevirilerden okuduğumuz için bunu anlamayacak olmamız ayrı bir konudur. Demek ki, Puşkin manzumesi ve şiirleri ile ön plandadır. Doğal olarak da "Yevgeni Onegin". Çevirmenler kitaba yazdıkları önsözlerinde şiir çevirisinin özellikle Rusça'dan -Puşkin'den- çeviri yapmanın zorluğundan bahsetmişlerdir. Sözlerine kuvvet olarak Nabokov'un çabasını örnek vermişler: << Ünlü yazar [Nabokov] bu romanın İngilizce'ye çevirisi ve yorumu için hayatının 15 yılını vermiştir ve sonunda şiir-romanı düzyazıyla çevirerek, buna 1100 sayfalık bir yorum eklemiştir. >> Ben de Ayrıntı Yayınları'ndan okurken aynı zamanda internetten Rusça okumaya özendim. Bazı mısraları çevirmeye çalıştığımda
Aleksandr Puşkin’in dünya edebiyatına kazandırdığı en özel formlardan biri olan Yevgeni Onegin, sadece bir roman değil; şiirle örülmüş, döneminin ruhunu taşıyan ve insan psikolojisinin en yalın gerçeklerini yüzümüze vuran manzum bir başyapıt
Rus eleştirmen Belinski’nin bu eser için yaptığı "Rus hayatının ansiklopedisi" tanımı, kitabın kapağını açtığımız andan itibaren kendisini hissettiriyor. Puşkin; 19. yüzyıl Rusyasının balolarını, sokaklarını, entelektüel buhranlarını ve taşra yaşamını muazzam bir zarafetle aktarıyor.
Eserin en büyüleyici yanı, edebiyat tarihine "Gereksiz Adam" prototipini kalıcı olarak miras bırakmış olması. Romanın başkişisi Yevgeni Onegin; zeki, eğitimli, varlıklı fakat içindeki kronik can sıkıntısıyla kavrulan modern bir anti-kahramandır. Hayatın sunduğu her şeyi hızla tüketmiş, hiçbir şeye kök salamayan ve duygusal olarak uyuşmuş bu karakter, aslında günümüz insanının da aynasıdır. Onegin’in zıttı olarak kurgulanan romantik şair Lenski ise dünyanın katı gerçekleriyle yüzleşemeyecek kadar naiftir ve bu iki dostun trajik düellosu, realizmin romantizme karşı kazandığı soğuk zaferi simgeler.
Kitabın asıl ahlaki ve duygusal pusulası ise şüphesiz Tatyana Larina’dır. Puşkin’in "ideal Rus kadını" olarak betimlediği Tatyana; taşranın saflığında, kitapların dünyasında büyümüş derin bir karakterdir. Roman, muazzam bir asimetrik kurgu ve zamanlama trajedisi üzerinde yükseliyor. Gururun ve geç kalınmışlığın insan hayatını nasıl bir enkaza çevirebileceğini muazzam bir kurgu ile gösteriyor.
Romanın teknik yapısı da içeriği kadar hayranlık uyandırıcıdır. Puşkin, eseri kendine has 14’lük bir kafiye düzeni olan "Onegin Kıtası" ile kaleme almıştır. Bu noktada, eserin Türkçe kucaklanışındaki çeviri serüvenine ayrı bir parantez açmak gerekir. Ben bu başyapıtı
Yazar Hakkında
Aleksandr PuşkinYazar · 47 kitap
Aleksandr Puşkin (Rusça: Алекса́ндр Серге́евич Пу́шкин; 6 Haziran 1799 - 10 Şubat 1837), Rus şâir ve yazar. Rusya'nın "ulusal şâir"i ve modern Rus edebiyatının kurucusu olarak kabul edilir.
Yaşamı
Aleksandr Sergeyeviç Puşkin, 6 Haziran 1799'da Moskova'da doğdu. Babası Sergey Lvoviç Puşkin, soylu bir ailenin ilk çocuğudur. Annesi Nadejda Osipovna Hannibal'in büyük dedesi Etiyopyalı Abraham Petroviç Hannibal, Rus Çarı I. Petro'nun vaftiz oğlu ve çarlık ordusunda seçkin bir subaydı. Puşkin, soylu bir ailenin üyesiydi. Annesi ve babası eğitimli insanlardı. Puşkin, ilk bilgilerini Fransız mürebbiyelerden edindi. Henüz sekiz yaşındayken Fransızca ve Rusça öğrenmişti. 11 yaşına geldiğinde özgürlükçü ve hicivci yazarlarını beğendiği Fransız edebiyatından etkilenerek Fransızca şiirler ve güldürüler yazmaya başlamıştı.
Döneminin tanınmış şair ve yazarları, Puşkin'in evine gelip gidenler arasındaydı. Ancak hiçbiri geleneksel Rus masalları anlatan, Rus türküleri söyleyen dadısı kadar Puşkin'i etkilememiştir. Yaşlı dadısı Arina'nın anlattıklarının, Puşkin'in çocuk rûhunda önemli izler bıraktığı düşünülmektedir. İleride Rus halk şiiriyle, masallarla, konuşma dilinin deyimleriyle ve anlatım özellikleriyle tanışıklığını dadısın ve anneannesi Mariya Hannibal'a borçludur.
Şiire başlaması
Puşkin, on iki yaşına geldiğinde, aristokrat aile çocuklarına yönetime hazırlamak için Rus Çarı I. Aleksandr'ın Tsarskoye Selo'da (Çarın yazlık köyü) açtırdığı okula yazdırıldı ve bu okuldaki altı öğrenim yılı boyunca, tıpkı okulun diğer öğrencileri gibi, Petersburg'a gitme izni verilmeden dış dünyadan kopuk bir şekilde eğitim gördü.
Şairlik yeteneğiyle arkadaşları arasında sivrildi. İlk şiiri "Şair Dost'a" (1814) Nikolay Karamzin'in Avrupa Habercisi dergisinde yayımlandı. Puşkin'in lise yıllarında yazdığı şiirlerinde gerçekçilik eğilimi açıkça göze çarpmaktadır. O dönem şiirinde kullanılmayan kaba ve gündelik sözcükleri kullandığı şiirleriyle Gavrila Derjavin'in dikkatini çekmeyi başardı.
Artık ünlü bir şair sayılmaya başlayan Puşkin, Çar Köyü Lisesi'ndeki eğitimini 1817'de tamamladıktan sonra Petersburg'a giderek Dışişleri Bakanlığında çalışmaya başladı. Bu arada birçoğu yasaklanan özgürlükçü şiirleri ve taşlamaları, bu sıralarda halk arasında yayılmıştır. Rus edebiyatında ilk kez, şiir halk tarafından hayranlıkla karşılanmıştı.
Puşkin, bu sırada Rus Çarı I. Aleksandr tarafından Kafkasya'ya tayin edildi ve burada ünlü Kafkas Esiri ve Bahçesaray adlı destanlarını yazdı. Gerçeği olduğu gibi aktarmayı tercih eden Puşkin'in eserlerinde ne klasik şiirin kuralcılığı, ne de Romantizm'in etkileri belirgin bir şekilde öne çıkıyordu.
Sürgün yılları
Kafkasya'dan dönen Puşkin'in Rusya'daki askeri yönetime karşı oluşundan dolayı dört yıl süreyle başkente girmesi yasaklandı ve ailenin sahip olduğu Mihaylovskoye köyünde yaşamak zorunda bırakıldı. Hükûmet tarafından oğlunu gözetim altında tutmakla görevlendirilen babası da görevini yerine getirmişti.
Yirmi dört yaşındaki Puşkin, bu sürgün döneminde, yedi yıl sonra tamamlayacağı Yevgeni Onegin adlı romanını yazmaya başladı. Çingeneler, Peygamber ve Boris Godunov adlı önemli eserlerini de yine bu sürgün yıllarında yazdı. Bu yıllarda ülkesinde süregelen özgürlük mücadalesi dışında Yunan İsyanı ve İspanya ile İtalya'daki mutlakıyet karşıtı hareketleri yakından takip etti.
1820-1824 yılları arasındaki sürgün döneminden sonra Rus Çarı I. Nikolay tarafından Moskova'ya çağrılan genç şairin kaleminden çıkan her şey, artık çarın sansüründen geçecektir. Polis baskınları ve aşk serüvenleri ise Puşkin'in yaşamının ayrılmaz parçaları olmuştu.
Evliliği
Puşkin, bir baloda yüksek rütbeli ve emekli bir memurun kızı olan Natalya Gonçarova ile karşılaştı ve bu genç kıza aşık oldu. Puşkin, Natalya'ya evlenme teklif etti; Natalya ise şairin evlenme teklifini belirsiz bir tarihte cevaplamak üzere cevapsız bıraktı. Puşkin, bu durum karşısında umutsuzluğa kapılmış ve Moskova'dan uzaklaşmak istemişti. Bu nedenle, 1829'da, bir gözlemci olarak Rus ordusuna katıldı ve Osmanlı topraklarına geldi. Sonradan yazdığı "Erzurum Yolculuğu" adlı eserinde seyâhat izlenimlerini anlatan Puşkin'in, daha başka birçok eserinde de Erzurum'dan aldığı esinlerin izlerini bulmak mümkündür.
Moskova'ya dönen Puşkin, Natalya'ya evlenme teklifini yineledi. Uzun çekişmelerden sonra Natalya'nın ailesini de ikna etmeyi başardı ve sonunda nişanlandılar. Bu evliliği istemeyen Natalya ise bu duruma kayıtsız kaldı. Natalya'nın bu olumsuz tutumu, ilişkilerinin sonuna kadar da bu şekilde devam etti.
Puşkin'in eşi Natalya Gonçarova
Bitmek bilmeyen soruşturmalar ve yasaklamalar yüzünden rahatsız olsa da, Puşkin yazmaya devam etti. Yevgeni Onegin, Don Juan, Veba Sırasında Ziyafet gibi manzum trajedyalarını ve Dubrovski, Maça Kızı gibi önemli eserlerini bu dönemde kaleme aldı. Gogol ile olan arkadaşlığı da bu döneme rastlamaktadır. Öyle ki, Gogol'a ünlü Ölü Canlar romanını yazma fikrini Puşkin'in verdiği söylenmektedir.
Ölümü
Bu dönemde hayatına George Charles d'Anthès adında biri girdi. Puşkin, kendisine yazılan birkaç imzasız mektup aracılığıyla, d'Anthès adındaki bu Fransız'ın karısı Natalya Puşkin'e kur yaptığını öğrendi. 1837'de d'Anthès'i düelloya çağırdı. 27 Ocak 1837'de St.Petersburg yakınında Kara Dere'nin bir köşesinde düellonun yapılmasına karar verildi. Puşkin'in şâhidi arkadaşı Danzas'tı. Düelloda kullanacağı silahı almak için gümüşlerini sattığı iddia edilmektedir.
Düelloda Puşkin tarafından omzundan yaralanan d'Anthès, Puşkin'i karnından yaralamayı başardı. Büyük bir soğukkanlılıkla iki gün boyunca can çekişen Puşkin, şubat ayında bir öğleden sonra hayata gözlerini yumdu.
Şâirin ölüm haberi duyulunca evinin önünde toplanan halk, Yevgeni Onegin'in son baskısını tüketti. Şairin ölümü üzerine başlayan huzursuzluk, neredeyse hükümete karşı bir ayaklanma noktasına geldi. Olayların kontrolden çıkmasından çekinen polis, bir gece yarısı şairin tabutunu gizlice kiliseden aldı ve Mihaylovskaya köyüne götürerek toprağa verdi.
Hakkında Gogol'un “Puşkin, olağanüstü bir olaydır.” ve Dostoyevski'nin de daha mistik bir tavırla “Puşkin, bize gelecekten haber veren bir ermiştir.” dediği Puşkin, modern Rus edebiyatının oluşmasına en büyük katkıda bulunan edebiyatçı olarak kabul edilir. Puşkin, klasik Batı edebiyatını ve Rus halk ruhunu sentezleyerek, Rus edebiyatında “gerçekçilik akımı”nı başlatan öncü bir isim olmuştur.
Aleksandr Puşkin'in düello günü uğradığı son yer, Peterburg Nevski Prospekt'de Wolf's şekercisidir (şimdiki Cafe Litteraturnia). Bu cafede Puşkin'in balmumundan bir heykeli bulunmaktadır.
Eserleri
Ruslan i Lyudmila – Ruslan ve Ludmila (1820) (şiir)
Kavkazskiy Plennik – Kafkas Esiri (1822) (şiir)
Bakhchisarayskiy Fontan – Bahçesaray Selsebili (1824) (şiir)
Tsygany, – Çingeneler (öyküsel şiir) (1827)
Arap Petra Velikogo – Büyük Petro'nun Arabı (tarihsel roman, bitirilmemiş) (1828)
Poltava (1829)
Küçük Trajediler (1830)
Boris Godunov (1825) (dram)
Papaz ve uşağı Balda'nın hikâyesi (1830) (şiir)
Povesti Pokoynogo Ivana Petrovicha Belkina – İvan Petroviç Belkin'in hikâyesi (5 kısa hikâyeden oluşur: Atış, Kar Fırtınası, Cenazeci, Menzil Müdürü ve Bey'in Kızı) (1831) (düzyazı)
Çar Saltan Masalı (1831) (şiir)
Dubrovsky (1832-1833, yayınlandı1841, roman)
Prenses ve 7 Kahraman (1833, şiir)
Pikovaya Dama – Maça Kızı (hikâye) (1833) daha sonra operaya uyarlanmıştır.
Altın Horoz (1834, şiir)
Balıkçı ve Altın Balığın Hikayesi (1835, şiir)
Yevgeni Onegin (1825-1832) (şiirsel roman)
Mednyy Vsadnik – Bronz Süvari (1833, şiir)
Yemelyan Pugachev isyanının Tarihi (1834, düz yazı)
Kapitanskaya Dochka - Yüzbaşının Kızı (1836, düz yazı)
Kirdzhali – Kırcali (kısa hikâye)
Gavriiliada
Istoriya Sela Goryukhina – Goryukhino Köyü'nün Hikayesi (bitirilmemiştir)
Stseny iz Rytsarskikh Vremen – Şövalye Hikayeleri
Yegipetskiye Nochi – Mısır Geceleri (kısa şiirsel hikâye, bitirilmemiştir)
K A.P. Kern – AP. Kern'ne (şiir)
Bratya Razboyniki – Haydut Kardeşler (oyun)
Graf Nulin – Kont Nulin
Zimniy vecher – Kış akşamı
Puşkin'in birçok eserini filolog Metehan Mollamehmetoğlu Türkçeye çevirmiştir.
