Yevgeni Onegin
Aleksandr PuşkinYazar:
Aleksandr Puşkin
Çevirmen:
Hazal Yalın
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 7 dk.
Sayfa Sayısı:
216
Basım Tarihi:
Nisan 2024
İlk Yayın Tarihi:
1823
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Yevgeni Onegin
ISBN:
9789750763236
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
10 diğer baskı · Tümünü Göster
Yevgeni Onegin
606 okunmaYapı Kredi Yayınları · Şubat 2020 · 384 s.
Yevgeniy Onegin
140 okunmaEverest Yayınları · 2003 · 228 s.
Yevgeni Onegin
155 okunmaCan Yayınları · Nisan 2024 · 216 s.
Yevgeni Onegin
93 okunmaAlfa Yayıncılık · 2017 · 472 s.
Yevgeniy Onegin
67 okunmaAyrıntı Yayınları · 8 Ocak 2016 · 283 s.
Yevgeni Onegin
9 okunmaÇeviribilim Yayınları · Ağustos 2016 · 448 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Aleksandr Puşkin’in dünya edebiyatına kazandırdığı en özel formlardan biri olan Yevgeni Onegin, sadece bir roman değil; şiirle örülmüş, döneminin ruhunu taşıyan ve insan psikolojisinin en yalın gerçeklerini yüzümüze vuran manzum bir başyapıt
Rus eleştirmen Belinski’nin bu eser için yaptığı "Rus hayatının ansiklopedisi" tanımı, kitabın kapağını açtığımız andan itibaren kendisini hissettiriyor. Puşkin; 19. yüzyıl Rusyasının balolarını, sokaklarını, entelektüel buhranlarını ve taşra yaşamını muazzam bir zarafetle aktarıyor.
Eserin en büyüleyici yanı, edebiyat tarihine "Gereksiz Adam" prototipini kalıcı olarak miras bırakmış olması. Romanın başkişisi Yevgeni Onegin; zeki, eğitimli, varlıklı fakat içindeki kronik can sıkıntısıyla kavrulan modern bir anti-kahramandır. Hayatın sunduğu her şeyi hızla tüketmiş, hiçbir şeye kök salamayan ve duygusal olarak uyuşmuş bu karakter, aslında günümüz insanının da aynasıdır. Onegin’in zıttı olarak kurgulanan romantik şair Lenski ise dünyanın katı gerçekleriyle yüzleşemeyecek kadar naiftir ve bu iki dostun trajik düellosu, realizmin romantizme karşı kazandığı soğuk zaferi simgeler.
Kitabın asıl ahlaki ve duygusal pusulası ise şüphesiz Tatyana Larina’dır. Puşkin’in "ideal Rus kadını" olarak betimlediği Tatyana; taşranın saflığında, kitapların dünyasında büyümüş derin bir karakterdir. Roman, muazzam bir asimetrik kurgu ve zamanlama trajedisi üzerinde yükseliyor. Gururun ve geç kalınmışlığın insan hayatını nasıl bir enkaza çevirebileceğini muazzam bir kurgu ile gösteriyor.
Romanın teknik yapısı da içeriği kadar hayranlık uyandırıcıdır. Puşkin, eseri kendine has 14’lük bir kafiye düzeni olan "Onegin Kıtası" ile kaleme almıştır. Bu noktada, eserin Türkçe kucaklanışındaki çeviri serüvenine ayrı bir parantez açmak gerekir. Ben bu başyapıtı
Efendim bugün direkt konuya giriş yapacağım.
Çünkü Puşkin ve kalbi kuruyasıca Onegin hakkında epey yazacağım gibi duruyor :)
Alexandr Puşkin, Rus edebiyatının babası.
Rus edebiyatına yön vermiş, adeta dünyaya Rusya'nın da edebiyat alanında büyük başarılara imza atabildiğini kanıtlamış.
Çoğumuz onu “Yüzbaşının Kızı”kitabıyla tanıdı.
Fakat onun bir de şair kimliği var.
Şairliğinden bahsetmeden evvel hayatıyla ilgili bilgi eklemek istiyorum.
Bilmem dikkat ettiniz mi, çoğu eserinde hep bir düello konusunu işler.
Evet, Ruslar düellonun erkeklik onurlarını yücelttiğini düşündüğü için bir dönem çok modaymış.
Fakat Puşkin, aşırı düşkündür.
Aynı zamanda onurlu ve gururludur da (haklı olarak).
Gel gelelim bu özelliği 38 yaşında hayatına mâl olmuş.
Peki nasıl olmuş bu elim olay?
Puşkin'e kayıtsız olan eşi (kalpsiz) Natalya hakkında, ülkede ihanet dedikoduları baş gösterir.
Puşkin aşkından dolayı sessiz kalır, içine gömer; halkın yanında olup, isyan şiirleri yazmaya devam eder.
Dedikodular durulmaz ve Natalya'nın Fransız George Charles d'Anthés ile de adı anılmaya başlar.
Küçümseyici mektuplar alan Puşkin (mektup ismi internette yazılı), bu Fransızı bulur; aşkı ve onurunu kurtarmak isteyen bu kişiye meydan okur.
Düello teklifi kabul edilen Puşkin, ne yazık ki 10 adımlık mesafeden midesinden feci şekilde yara alır ve iki gün içinde 38 yaşında hayata veda eder.
Rus halkı bu haberle yıkılır tabii.
Geriye bu güzelim eserleri kalır
Gelelim esere...
Yevgeni Onegin lüks balolardan, şatafattan, kadınların aşkından bıkmış bir gençtir ve bir gün Tatyana isimli genç ve mahzun bir kızdan aşk mektubu alır.
Onegin, taşralı Tatyana'yı küçümser, ona akıl öğretir.
Ve seneler sonra bir gün davet edildiği lüks balonun sahibesinin Tatyana olduğunu öğrenir.
1823'te başlayıp, 1831'de
“Gözyaşı dökme vakti geçti artık,
Şaşkınlık da gitti, öfke de…”
Alexander Puşkin’in ölümsüz eseri Yevgeni Onegin, hem bir karakterin hem de bir dönemin ruhunu taşıyor. Melankolik bir soylu, ona saf bir aşkla bağlanan genç bir kadın ve hayatın dönemeçlerinde kaçırılan fırsatlar… Romanın şiirsel dili, Rus edebiyatının o kendine has hüznüyle birleşiyor ve okuru içine çeken bir ritim yaratıyor.
Onegin’in kayıtsızlığı, Tatyana’nın içsel dönüşümü ve zamanın acımasız akışı… Belki de en çok, insanın kendisine bile itiraf edemediği pişmanlıklar üzerine bir hikâye.
Ben okurken çok zorlandım. Manzum roman okuyabilirim diye düşünmüştüm hatta hafife alıp hızlıca bitiririm diye elime aldım ama çok zor okuması. Ben hikayeden koptum. Bu tarz eserleri kendi dilinden okumak sanırım daha kolay olur. Çevirisi de epey emek isteyen bir iş. Okudum bitti ama ben de bittim.
Ah Puşkin terennümcü kekim, here me outlarımın prensi, hayallerimin Rus'u... Böylesine sevdiğin bu eserini beğenmemek benim kalbimi parçalıyor, seni de mezarında dört döndürüyor. Ama sakın seni anlamadığımdan sevmediğimi sanmayasın; anladım ama sevemedim, tıpkı Onegin gibi. Hangisi daha kötü bilmiyorum... Kalplerimiz sonsuza dek ayrılmayacak, Volga burlakları bir gün aşkımıza yeniden şahit olacak. Beni affedeceksin biliyorum çünkü ben seni yazdığın bu can sıkıntısı silsilesi için çoktan affettim. Love böyle bir şey.
Puşkin'le tanışma kitabım bana tam bir sürpriz oldu. Ben bir roman beklerken şiirsel satırlar ile buluştum. Şiir gibi okudum olmadı, roman gibi okudum olmadı. Dümdüz noktalama işaretletine uyarak okuyunca kitaba adapte olabildim.
En son arka kapağı okuyunca kitabın yazar tarafından sekiz senede tamamlanan #manzumroman olduğunu öğrendim.
Daha sonra tekrar okumayı aklıma not ettim. Aslında Onegin için üzüldüm hayatı har vurup harman savururken Tatyana'nın gerçek sevgisini es geçti.
Okuması kolay olmasa da bu kıymetli eser mutlaka okunmalı gönülden tavsiyemdir.
Tatyana ... Melankolik, mağrur kekim...
Puskin , tarzı çok farklı bir yazar . Dostoyevski, Tolstoy, Bulgakov kitaplarında Puşkine atıfta bulunur, Yevgeni onegin de hep aşina olduğum bir kitaptır .
Sabahattin Ali öldüğünde çantasından çıkan iki kitaptan biri imiş.
Gel gelelim Yevgeni okuduğum en zalim, en taş kalpli en ıssız adam karakter diyebilirim.
Erkeklerin hepsinin kapatılmasını temenni ederek oturumu kapatıyorum. Aleksandr Puşkin
Aleksandr Puşkin
Tatyana, Yevgeni Onegin'in kalbinde en derin izleri bırakan karakterlerden biri olarak, bana masumiyet ve değişimin iç içe geçmiş bir simgesi gibi göründü. Onegin’e duyduğu saf ama karşılıksız aşk, bu genç kadının hem kırılganlığını hem de içsel dönüşümünü gözler önüne sermiş. Roman ilerledikçe, Tatyana’nın Onegin’in duygusal soğukluğu ve kayıtsızlığı karşısında nasıl sarsıldığını hissediyordum. Puşkin, bu iki karakter üzerinden toplumsal beklentiler ve bireysel özgürlüğün o ince sınırlarını zekice çizmiş gerçekten.
Eserin şiirsel dili ise başlı başına bir sanat eseri. Her sayfada şair kimliğiyle Puşkin’in kelimelerle dans edişine tanıklık ederken, hem karakterlerin iç dünyasına hem de Rus toplumunun sosyal gerçeklerine dair ince bir eleştiri seziliyor. Aşk, yalnızlık, pişmanlık ve kader gibi evrensel temalar, sayfalar arasında gezinirken beni derinden etkiledi. Bugün bile tazeliğini koruyan bu başyapıt, her okuyuşumda farklı bir anlam derinliği sunuyor.
Rusçadan çeviri olan manzum roman akıcı ilerledi fakat kitabı hakkıyla okumak çok zor. Teker teker ayrıntıları isimleri inceleyemedim çünkü bunlardan fazlaca var. Yazar; kahramanımız Yevgeni Onegin üzerinden aşkı, serseriliği, caniliği, pişmanlığı, gururu ve Tatyana vasıtasıyla sadeliği, körpeliği, aşkı, sadakati anlatmış. Rus yazarın okurun içini okurcasına yazması da ayrıca başarılıydı. Ben beğendim, manzum eser sevenlere tavsiye ederim.
Beklemediğim bir şekilde manzum bi eser, Puşkin okumaya başlangıç kitabı olarak seçmiştim. Hızlı aktı, şaşırttı biraz da kendimi kültürsüz hissetti, ya da şiire yatkınlığım olmadığını gösterdi…
Yazar Hakkında
Aleksandr PuşkinYazar · 47 kitap
Aleksandr Puşkin (Rusça: Алекса́ндр Серге́евич Пу́шкин; 6 Haziran 1799 - 10 Şubat 1837), Rus şâir ve yazar. Rusya'nın "ulusal şâir"i ve modern Rus edebiyatının kurucusu olarak kabul edilir.
Yaşamı
Aleksandr Sergeyeviç Puşkin, 6 Haziran 1799'da Moskova'da doğdu. Babası Sergey Lvoviç Puşkin, soylu bir ailenin ilk çocuğudur. Annesi Nadejda Osipovna Hannibal'in büyük dedesi Etiyopyalı Abraham Petroviç Hannibal, Rus Çarı I. Petro'nun vaftiz oğlu ve çarlık ordusunda seçkin bir subaydı. Puşkin, soylu bir ailenin üyesiydi. Annesi ve babası eğitimli insanlardı. Puşkin, ilk bilgilerini Fransız mürebbiyelerden edindi. Henüz sekiz yaşındayken Fransızca ve Rusça öğrenmişti. 11 yaşına geldiğinde özgürlükçü ve hicivci yazarlarını beğendiği Fransız edebiyatından etkilenerek Fransızca şiirler ve güldürüler yazmaya başlamıştı.
Döneminin tanınmış şair ve yazarları, Puşkin'in evine gelip gidenler arasındaydı. Ancak hiçbiri geleneksel Rus masalları anlatan, Rus türküleri söyleyen dadısı kadar Puşkin'i etkilememiştir. Yaşlı dadısı Arina'nın anlattıklarının, Puşkin'in çocuk rûhunda önemli izler bıraktığı düşünülmektedir. İleride Rus halk şiiriyle, masallarla, konuşma dilinin deyimleriyle ve anlatım özellikleriyle tanışıklığını dadısın ve anneannesi Mariya Hannibal'a borçludur.
Şiire başlaması
Puşkin, on iki yaşına geldiğinde, aristokrat aile çocuklarına yönetime hazırlamak için Rus Çarı I. Aleksandr'ın Tsarskoye Selo'da (Çarın yazlık köyü) açtırdığı okula yazdırıldı ve bu okuldaki altı öğrenim yılı boyunca, tıpkı okulun diğer öğrencileri gibi, Petersburg'a gitme izni verilmeden dış dünyadan kopuk bir şekilde eğitim gördü.
Şairlik yeteneğiyle arkadaşları arasında sivrildi. İlk şiiri "Şair Dost'a" (1814) Nikolay Karamzin'in Avrupa Habercisi dergisinde yayımlandı. Puşkin'in lise yıllarında yazdığı şiirlerinde gerçekçilik eğilimi açıkça göze çarpmaktadır. O dönem şiirinde kullanılmayan kaba ve gündelik sözcükleri kullandığı şiirleriyle Gavrila Derjavin'in dikkatini çekmeyi başardı.
Artık ünlü bir şair sayılmaya başlayan Puşkin, Çar Köyü Lisesi'ndeki eğitimini 1817'de tamamladıktan sonra Petersburg'a giderek Dışişleri Bakanlığında çalışmaya başladı. Bu arada birçoğu yasaklanan özgürlükçü şiirleri ve taşlamaları, bu sıralarda halk arasında yayılmıştır. Rus edebiyatında ilk kez, şiir halk tarafından hayranlıkla karşılanmıştı.
Puşkin, bu sırada Rus Çarı I. Aleksandr tarafından Kafkasya'ya tayin edildi ve burada ünlü Kafkas Esiri ve Bahçesaray adlı destanlarını yazdı. Gerçeği olduğu gibi aktarmayı tercih eden Puşkin'in eserlerinde ne klasik şiirin kuralcılığı, ne de Romantizm'in etkileri belirgin bir şekilde öne çıkıyordu.
Sürgün yılları
Kafkasya'dan dönen Puşkin'in Rusya'daki askeri yönetime karşı oluşundan dolayı dört yıl süreyle başkente girmesi yasaklandı ve ailenin sahip olduğu Mihaylovskoye köyünde yaşamak zorunda bırakıldı. Hükûmet tarafından oğlunu gözetim altında tutmakla görevlendirilen babası da görevini yerine getirmişti.
Yirmi dört yaşındaki Puşkin, bu sürgün döneminde, yedi yıl sonra tamamlayacağı Yevgeni Onegin adlı romanını yazmaya başladı. Çingeneler, Peygamber ve Boris Godunov adlı önemli eserlerini de yine bu sürgün yıllarında yazdı. Bu yıllarda ülkesinde süregelen özgürlük mücadalesi dışında Yunan İsyanı ve İspanya ile İtalya'daki mutlakıyet karşıtı hareketleri yakından takip etti.
1820-1824 yılları arasındaki sürgün döneminden sonra Rus Çarı I. Nikolay tarafından Moskova'ya çağrılan genç şairin kaleminden çıkan her şey, artık çarın sansüründen geçecektir. Polis baskınları ve aşk serüvenleri ise Puşkin'in yaşamının ayrılmaz parçaları olmuştu.
Evliliği
Puşkin, bir baloda yüksek rütbeli ve emekli bir memurun kızı olan Natalya Gonçarova ile karşılaştı ve bu genç kıza aşık oldu. Puşkin, Natalya'ya evlenme teklif etti; Natalya ise şairin evlenme teklifini belirsiz bir tarihte cevaplamak üzere cevapsız bıraktı. Puşkin, bu durum karşısında umutsuzluğa kapılmış ve Moskova'dan uzaklaşmak istemişti. Bu nedenle, 1829'da, bir gözlemci olarak Rus ordusuna katıldı ve Osmanlı topraklarına geldi. Sonradan yazdığı "Erzurum Yolculuğu" adlı eserinde seyâhat izlenimlerini anlatan Puşkin'in, daha başka birçok eserinde de Erzurum'dan aldığı esinlerin izlerini bulmak mümkündür.
Moskova'ya dönen Puşkin, Natalya'ya evlenme teklifini yineledi. Uzun çekişmelerden sonra Natalya'nın ailesini de ikna etmeyi başardı ve sonunda nişanlandılar. Bu evliliği istemeyen Natalya ise bu duruma kayıtsız kaldı. Natalya'nın bu olumsuz tutumu, ilişkilerinin sonuna kadar da bu şekilde devam etti.
Puşkin'in eşi Natalya Gonçarova
Bitmek bilmeyen soruşturmalar ve yasaklamalar yüzünden rahatsız olsa da, Puşkin yazmaya devam etti. Yevgeni Onegin, Don Juan, Veba Sırasında Ziyafet gibi manzum trajedyalarını ve Dubrovski, Maça Kızı gibi önemli eserlerini bu dönemde kaleme aldı. Gogol ile olan arkadaşlığı da bu döneme rastlamaktadır. Öyle ki, Gogol'a ünlü Ölü Canlar romanını yazma fikrini Puşkin'in verdiği söylenmektedir.
Ölümü
Bu dönemde hayatına George Charles d'Anthès adında biri girdi. Puşkin, kendisine yazılan birkaç imzasız mektup aracılığıyla, d'Anthès adındaki bu Fransız'ın karısı Natalya Puşkin'e kur yaptığını öğrendi. 1837'de d'Anthès'i düelloya çağırdı. 27 Ocak 1837'de St.Petersburg yakınında Kara Dere'nin bir köşesinde düellonun yapılmasına karar verildi. Puşkin'in şâhidi arkadaşı Danzas'tı. Düelloda kullanacağı silahı almak için gümüşlerini sattığı iddia edilmektedir.
Düelloda Puşkin tarafından omzundan yaralanan d'Anthès, Puşkin'i karnından yaralamayı başardı. Büyük bir soğukkanlılıkla iki gün boyunca can çekişen Puşkin, şubat ayında bir öğleden sonra hayata gözlerini yumdu.
Şâirin ölüm haberi duyulunca evinin önünde toplanan halk, Yevgeni Onegin'in son baskısını tüketti. Şairin ölümü üzerine başlayan huzursuzluk, neredeyse hükümete karşı bir ayaklanma noktasına geldi. Olayların kontrolden çıkmasından çekinen polis, bir gece yarısı şairin tabutunu gizlice kiliseden aldı ve Mihaylovskaya köyüne götürerek toprağa verdi.
Hakkında Gogol'un “Puşkin, olağanüstü bir olaydır.” ve Dostoyevski'nin de daha mistik bir tavırla “Puşkin, bize gelecekten haber veren bir ermiştir.” dediği Puşkin, modern Rus edebiyatının oluşmasına en büyük katkıda bulunan edebiyatçı olarak kabul edilir. Puşkin, klasik Batı edebiyatını ve Rus halk ruhunu sentezleyerek, Rus edebiyatında “gerçekçilik akımı”nı başlatan öncü bir isim olmuştur.
Aleksandr Puşkin'in düello günü uğradığı son yer, Peterburg Nevski Prospekt'de Wolf's şekercisidir (şimdiki Cafe Litteraturnia). Bu cafede Puşkin'in balmumundan bir heykeli bulunmaktadır.
Eserleri
Ruslan i Lyudmila – Ruslan ve Ludmila (1820) (şiir)
Kavkazskiy Plennik – Kafkas Esiri (1822) (şiir)
Bakhchisarayskiy Fontan – Bahçesaray Selsebili (1824) (şiir)
Tsygany, – Çingeneler (öyküsel şiir) (1827)
Arap Petra Velikogo – Büyük Petro'nun Arabı (tarihsel roman, bitirilmemiş) (1828)
Poltava (1829)
Küçük Trajediler (1830)
Boris Godunov (1825) (dram)
Papaz ve uşağı Balda'nın hikâyesi (1830) (şiir)
Povesti Pokoynogo Ivana Petrovicha Belkina – İvan Petroviç Belkin'in hikâyesi (5 kısa hikâyeden oluşur: Atış, Kar Fırtınası, Cenazeci, Menzil Müdürü ve Bey'in Kızı) (1831) (düzyazı)
Çar Saltan Masalı (1831) (şiir)
Dubrovsky (1832-1833, yayınlandı1841, roman)
Prenses ve 7 Kahraman (1833, şiir)
Pikovaya Dama – Maça Kızı (hikâye) (1833) daha sonra operaya uyarlanmıştır.
Altın Horoz (1834, şiir)
Balıkçı ve Altın Balığın Hikayesi (1835, şiir)
Yevgeni Onegin (1825-1832) (şiirsel roman)
Mednyy Vsadnik – Bronz Süvari (1833, şiir)
Yemelyan Pugachev isyanının Tarihi (1834, düz yazı)
Kapitanskaya Dochka - Yüzbaşının Kızı (1836, düz yazı)
Kirdzhali – Kırcali (kısa hikâye)
Gavriiliada
Istoriya Sela Goryukhina – Goryukhino Köyü'nün Hikayesi (bitirilmemiştir)
Stseny iz Rytsarskikh Vremen – Şövalye Hikayeleri
Yegipetskiye Nochi – Mısır Geceleri (kısa şiirsel hikâye, bitirilmemiştir)
K A.P. Kern – AP. Kern'ne (şiir)
Bratya Razboyniki – Haydut Kardeşler (oyun)
Graf Nulin – Kont Nulin
Zimniy vecher – Kış akşamı
Puşkin'in birçok eserini filolog Metehan Mollamehmetoğlu Türkçeye çevirmiştir.
