Derya Sezgin
@karbeyaz_kitap
28 senelik çalışma hayatında hiç okuyamamış emekli olduktan sonra fırsat bulduğu her an okuyan bir kitap kurduyum:)))
Emekli
Lise
Adana
İstanbul, 25 Eylül 1968
1215 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Kesik Baş, Türk edebiyatının natüralist ve realist yazarı Hüseyin Rahmi Gürpınar tarafından yazılmış, edebiyatımızın ilk ve en önemli yerli polisiye romanlarından biridir. İlk olarak 1921 yılında İkdam gazetesinde tefrika edilen eser, 1942 yılında kitap olarak basılmıştır. Roman, korkunç bir cinayetin etrafında gelişen olayları Hüseyin Rahmi'nin alametifarikası olan mizahi ve toplumsal eleştiri dozu yüksek bir dille ele alır.
Roman, Sarhoş Nafiz Efendi adında bir karakterin gece vakti evine dönerken bir kuyunun (veya çukurun) içine düşmesiyle başlar. Yanındaki lahanasıyla birlikte düştüğü bu karanlık kuyunun dibinde bezlere sarılmış, kime ait olduğu bilinmeyen kesik bir insan başı bulur. Bu korkunç ve gizemli keşif, İstanbul Emniyeti'ni harekete geçirir ve olay yerine deneyimli iki polis memuru atanır.
Soruşturma derinleştikçe olay sıradan bir cinayet olmaktan çıkar. Okuyucu, kesik başın sahibini ve katilin kimliğini merak ederken, yazar bizi 1920'lerin İstanbul arka sokaklarına, eski konak hayatına ve kenar mahalle kültürüne götürür. İpuçları değerlendirildikçe ve şüpheliler çemberi daraldıkça, cinayetin arkasından karmaşık insan ilişkileri, kıskançlıklar ve toplumsal yozlaşma belirtileri gün yüzüne çıkar.
Hüseyin Rahmi, roman boyunca klasik polisiye kurguyu canlı tutarken araya girip okuyucuya doğrudan seslenir, açıklamalar yapar ve kusursuz cinayetin olamayacağını savunur. Akıcı ve kahkahalarla dolu bu gizemli yolculuğun sonunda, polis ikilisinin titiz takibi sayesinde katil ve cinayetin arkasındaki trajik/gizemli gerçekler tamamen açığa çıkarılır.
Yazarın her kitabı ayrı güzel gönülden tavsiyemdir 
Hüseyin Rahmi Gürpınar
Ateş Kırmızısı, II. Abdülhamit döneminde İstanbul'da geçen tarihî ve kurgusal bir romandır. Kitap, şöhret ve zenginlik peşinde Osmanlı'ya gelen İtalyan ressam Fausto Zonaro'nun gözünden dönemin saray entrikalarını, aşklarını ve toplumsal yapısını anlatır.
Her şeyden önce tarihle kurgunun iç içe geçtiği eserleri okumayı çok seviyorum. Kitapta da tarih ve özellikle İstanbul gibi içinde doğup büyüdüğüm şehrin tarihini okumak çok farklı duygular hissettirdi. Şehri buraya yabancı bir ressamın gözünden aktarabilmek ise gerçek bir maharet istiyordu, ki bana kalırsa yazar bu kısmı da fazlasıyla iyi yerine getirmişti. Üstelik anlatılan olaylar o kadar gerçek ve o kadar yalındı ki okurken kendimi 1800lü yılların sonlarında görür ve Fausto Zonaro ile birlikte olaylara şahit olur gibi hissettim. Aslında o dönemin tarihine ilişkin ne çok şeyi bilmediğimi, ne çok özel olay ve kişinin olduğunu nispeten kısıtlı denebilecek bir öykü akışı içinde görmüş oldum. Bu kısıtlı yani tek kişinin düşünce ve hayatını ifade eden romanda resim sanatının yeri de çok özeldi.
Kesinlikle herkese yürekten tavsiyemdir...
