Derya Sezgin
@karbeyaz_kitap
28 senelik çalışma hayatında hiç okuyamamış emekli olduktan sonra fırsat bulduğu her an okuyan bir kitap kurduyum:)))
Tijan Sila Saraybosna Radyosu, 1992 yılında patlak veren Bosna Savaşı’nı on yaşındaki bir çocuğun(yazarın) gözünden anlatan sarsıcı ve otobiyografik bir romandır. Savaşın çocukluk, aile ve insan ruhu üzerindeki yıkıcı etkisini naif ancak çarpıcı bir dille aktarır.
Savaşın ilk günlerinde ailesiyle birlikte Saraybosna'da mahsur kalan anlatıcı Tijan'ın büyüme hikâyesidir. On yaşındaki bir çocuk için oyun oynamak bir kenara bırakılır; hayatta kalmak, yiyecek bulmak ve harabelerde dolaşmak tek gerçekliğe dönüşür.
Melankolik ve zaman zaman trajikomik bir ton hâkimdir. Ölümün, korkunun ve belirsizliğin nasıl kanıksanıp sıradanlaştığı, bir çocuğun objektifinden melankoliyle harmanlanarak anlatılır.
Kitap, savaşın geniş tarihsel analizini yapmaktan ziyade, savaşın doğrudan içimize nasıl işlediğini odağına alır ve savaşın kederini ve seslerin kesilip durduğu bir ortamda hayatta kalma mücadelesini gözler önüne sermektedir.
Gönülden tavsiyemdir...
Reklam
Kalemini merak ettiğim Ayfer Tunç ile tavsiye üzerine üçlemesiyle tanışmaya karar verdim.
Üçlemenin ilk kitabı olan "Kapak Kızı" nı çok sevdim ve devam kitaplarını merak ediyorum.
Alıntılar için ayrı bir paylaşım yapacağım.
Kapak Kızı, bir dergiye çıplak poz veren "Ayın Kızı Şebnem" isimli gizemli bir kadının, hayatlarına farklı şekillerde dokunduğu üç kişinin gözünden anlatıldığı, modern zaman yozlaşmasını ve kimlik arayışını inceleyen psikolojik tabanlı bir romandır.
Eser, bireylerin kendi iç çatışmalarını ve toplumdaki ahlak, marka tutkusu, lüks yaşam özentisi ve yabancılaşma gibi kavramları sorgular.
Olaylar Ankara-İstanbul seferini yapan bir trenin yemekli vagonunda başlar. Birbirini tanımayan üç yolcu, bir erkek dergisinin kapağındaki "Şebnem" isimli kapak kızının fotoğraflarını görür ve onun hakkında konuşmaya başlar.
Roman, bu üç yabancının iç dünyalarından geriye dönüşlerle Şebnem'in hayatını irdeler.. 
Ayfer Tunç
Ayfer Tunç
Serinin üçüncü kitabı sanırım en sevdiğim oldu. Kitap, hayatında yepyeni bir sayfa açmak için Noel'den nefret etmesine rağmen şirin bir kasabadaki yılbaşı ağacı çiftliğini satın alan Kira ile kafa dinlemek için aynı kasabaya gelen Bennett'in romantik hikayesini konu alıyor.
Kira;hayatı boyunca ikizinin ve ailesinin gölgesinde, biraz sorumsuz bir hayat yaşamıştır. İkizinin evlenip yurt dışına taşınmasıyla büyük bir boşluğa düşer. Kendi ayakları üzerinde durabilmek için ani bir kararla güven fonundaki parayı kullanır ve Dream Harbor adlı o şirin kasabadaki o yılbaşı ağacı çiftliğini satın alır.
Bennett; hayatındaki her şeyi düzeltme takıntısından ve günlük koşturmacadan uzaklaşmak için Dream Harbor'a tatile gelir.
Şiddetli bir kar fırtınası Bennett'i Kira'nın çiftliğinde mahsur bırakır. Bu yakınlaşma sayesinde Kira'nın katı kalbi peri ışıkları altında yavaş yavaş erir ve aceleye getirilmeyen, birbirine güvenmeye dayalı sıcak bir aşk başlar.
Tam kışın battaniye altında sıcak sahlebimle okunacak bir kitaptı. Yetişkin okurlar içindir.
Türü sevenlere tavsiyedir.
#y:517568
Çok merak ettiğim yazar Eric-Emmanuel Schmitt ile tanışma kitabım sevgili Pınar'ın 
Epia Reng tavsiyesi ile Bayan Ming'in Hiç Olmayan On Çocuğu oldu.
İyi ki okudum ve kesinlikle yazardan okumaya devam edeceğim. İncecik kitabın neredeyse her sayfasını çizdim.
Eric-Emmanuel Schmitt; Fransız romancı, oyun yazarı ve sinema yönetmeni. 1960 yılında Lyon'da doğdu. 1980-85 yılları arasında Ecole Normale Superieure'de felsefe eğitimi aldı. Eserlerinde, Tanrı, dinler, şiddet ve kutsal arasındaki bağ, yitirilen kimlik, davranışların gizemi gibi konulara yer veren Schmitt'in kitapları 45 dile çevrildi, tiyatro oyunları 50'den fazla ülkede sahnelendi.
Kitaptan bahsedecek olursam; Çin’deki katı 'tek çocuk' yasasına rağmen hayal gücüyle bu otoriteye başkaldıran bilge bir tuvalet görevlisinin hikâyesidir. Roman, anneliği, hayal gücünün özgürleştirici gücünü ve gerçeğin algılanış biçimini sorgular.
Çin'in Yunhai kasabasındaki bir otelde çalışan yaşlı ve bilge Bayan Ming, tesadüfen oraya giden Fransız bir iş insanıyla arkadaş olur. Ona büyük bir gururla birbirinden farklı karaktere sahip on çocuğunun hikâyesini anlatır. Çin'de yasal olarak tek çocuk sınırı varken, Bayan Ming'in on çocuk sahibi olması dikkat çekicidir.
Ancak zamanla olayların gizemi çözülür. Hikâyenin ilerleyen kısımlarında Bayan Ming’in aslında sadece tek bir çocuğu olduğu ortaya çıkar. Çocuklarına yazdığı mektuplar başkaları tarafından yazılmış hayal ürünüdür. Yaşadığı derin yalnızlığa ve Çin'in kısıtlayıcı gerçekliğine karşı bir savunma mekanizması olarak zihninde kusursuz bir dünya kurmuş, asla sahip olamadığı on çocuğuna ayrı ayrı karakterler ve gelecekler bahşetmiştir. Kitabın sonunda yazar, gerçek ile hayal arasındaki ince çizgiyi sorgularken, zihnin sınırlarının insanı nasıl özgürleştirebileceğini vurgular.
Bayan
Epia Reng tavsiyesi ile Bayan Ming'in Hiç Olmayan On Çocuğu oldu.
İyi ki okudum ve kesinlikle yazardan okumaya devam edeceğim. İncecik kitabın neredeyse her sayfasını çizdim.
Eric-Emmanuel Schmitt; Fransız romancı, oyun yazarı ve sinema yönetmeni. 1960 yılında Lyon'da doğdu. 1980-85 yılları arasında Ecole Normale Superieure'de felsefe eğitimi aldı. Eserlerinde, Tanrı, dinler, şiddet ve kutsal arasındaki bağ, yitirilen kimlik, davranışların gizemi gibi konulara yer veren Schmitt'in kitapları 45 dile çevrildi, tiyatro oyunları 50'den fazla ülkede sahnelendi.
Kitaptan bahsedecek olursam; Çin’deki katı 'tek çocuk' yasasına rağmen hayal gücüyle bu otoriteye başkaldıran bilge bir tuvalet görevlisinin hikâyesidir. Roman, anneliği, hayal gücünün özgürleştirici gücünü ve gerçeğin algılanış biçimini sorgular.
Çin'in Yunhai kasabasındaki bir otelde çalışan yaşlı ve bilge Bayan Ming, tesadüfen oraya giden Fransız bir iş insanıyla arkadaş olur. Ona büyük bir gururla birbirinden farklı karaktere sahip on çocuğunun hikâyesini anlatır. Çin'de yasal olarak tek çocuk sınırı varken, Bayan Ming'in on çocuk sahibi olması dikkat çekicidir.
Ancak zamanla olayların gizemi çözülür. Hikâyenin ilerleyen kısımlarında Bayan Ming’in aslında sadece tek bir çocuğu olduğu ortaya çıkar. Çocuklarına yazdığı mektuplar başkaları tarafından yazılmış hayal ürünüdür. Yaşadığı derin yalnızlığa ve Çin'in kısıtlayıcı gerçekliğine karşı bir savunma mekanizması olarak zihninde kusursuz bir dünya kurmuş, asla sahip olamadığı on çocuğuna ayrı ayrı karakterler ve gelecekler bahşetmiştir. Kitabın sonunda yazar, gerçek ile hayal arasındaki ince çizgiyi sorgularken, zihnin sınırlarının insanı nasıl özgürleştirebileceğini vurgular.
Bayan
Yazardan okuduğum ikinci kitaptı ve uzun zamandır listemdeydi. İlk olarak #antabus u okumuş ve çok sevmiştim.
Öyküleri her zaman çok sevmişimdir. Onlar hayatın içinden çıkarlar ve benim için bu çok kıymetli
Gelin Başı; günlük hayatta karşılaşılan sıradan kadınların yaşam mücadelelerini, hayal kırıklıklarını ve toplumsal baskıları kara mizah ile anlatan 10 farklı öyküden oluşuyor. Kitap, ağlanacak durumları alaycı ve çarpıcı bir dille biz okuyuculara aktarıyor.
Yani "Güleriz ağlanacak halimize" dedirten tarzda, acı olayların mizahi bir dille eleştirildiği öyküler okuyoruz.
Kitaba adını veren "Gelin Başı" öyküsü başta olmak üzere eser, evlilik kurumunu, aile ilişkilerini, kadının toplumdaki yerini ve ekonomik/sınıfsal zorlukları işler.
Öykülerdeki karakterler çok tanıdık, mahalleden veya sokaktan biri. Kendi olma çabası içindeki bu kadınlar, genellikle sevgisizlik, yurtsuzluk ve aşkı arama/kaybetme temaları etrafında şekillenir.
Şahiner, yazarın anlattığı dış ses ile karakterin kendi iç sesini başarılı bir şekilde harmanlar. Dili oldukça akıcı, doğal ve sokak diline hakimdir.
Öykü okumayı sevenlere tavsiyedir. 
Seray Şahiner
Seray Şahiner
Reklam