Bir anne ve evladının arasında kuvvetle bağlanmış bir sevgi bağı olabilir. Ancak muhtemel ihtimalle annemizle hem nesil gereği hem de yaşam şartlarının kaçınılmaz değişimi sonucu aynı düşünceleri ve yaşam tarzını paylaşamayız. En azından bu pek kolay bir iş değildir. Ancak Pelageya çok farklı bir karakter, o ilk önce oğluna yakın olmayı ve onu anlamayı arzu etti oysa Pelageya bu arzunun peşinden giderken aslında yaşamayı, Yeniden bir hayat kurmayı istediğini keşfetti. Diğerlerinden daha güçlüydü çünkü onun yaşanmamışlıkları vardı. Üzeri örtülü arzuları, bir sürü söylenmemiş sözleri vardı. Öyle ki onun daha yürünmemiş yolları vardı. Duymadığı sözler, aklına getirmediği düşünceler. Ve Pelageya sonunda hayat verdiği evladının aslında ona hayat vermeye başladığını anladı. O hayata tutunmaya o hayatı düşünmeye ne kadar istekli olduğunu fark etti. Çabaladı ve yeni arzular üretti; bolca yürüyecek ve koşacak cesareti buldu yüreğinde. O da anlamıştı aslında bu cesaretin yüreğinde bir yük olacağını ama hayat öylesine yormuştu ki onu yeniden ayağa kalkmak, sonunda yüreğinin ezileceğini bile bile, bir mevzunun peşinden gitmek ona yaşam için anlam veriyordu. Yaşamanın neye benzediğini yaşayamadığını düşündüğü geçmişinde buluyordu. Ve Pelageya sonunda yaşıyordu! 
merve 
Maksim Gorki 
Ana
merve Maksim Gorki Ana
·
104 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.