Emile Zola
Germinal harika bir edebi metin. Madenlerin sahiplerinin çalışanları ile karşı karşıya kaldıkları sınıfsal katmanların yaşam hikayeleri. maden ocağında yapılması gerekenlerin yapılmayışı ile sizin de tıpkı Mohouenne nin evladının bacaklarının tutmayışı gibi tutmayacak, her gün işe paydos ettikten sonra gözlerinizin sadece beyazı kömür tozlarından parlayacak ve safiyeti sadece karınlarını doyurmak olduğunu anlayacağınız işçi sınıfının sıkıntılarını ezilmişliğini iliklerinize kadar hissettiriyor ,geçiriyor kitap.Haklarını aramak için örgütlenmek isteyen ama bunu acemice bilmeden hatta hazır olmayan bu madenci kişileri kışkırtarak onları öldürmeye kadar nefretle besleyerek ,istenilmeyen olaylar gelişiyor,haklı olsalarda ağır bedeller ödenmiş fakat işe yaramamış. yapılan grev boşa gitmiş tekrar kentsoylular maden sahipleri yapacak zamları yapmamış ,iş bırakanlar da tekrarda işe dönmek zorunda kalmışlardır. Etienne karekteri önemlidir. Olaylar Fransız devriminden sonraki sanayii buhranından sonraki işçi ve işveren meseleleri anlatılmaya çalışılmış. fakat daha büyük olayların habercisidir bu kitap işçi ayaklanmalarına. Çok beğendim. Güçlü metin bir çok karakter var fakat en önemli Mohoue ailesi çoluk çocuk üç kuşaktır maden tozu yutmuştur yıllarca madenin ceremesini çekmiş bu aile metine damgasını vurmuştur. özellikle evlenilmeden çocukların yapılması, eşlerine şiddet gösterilmesi, çocukların çalıştırılması onların üzerinden eve para beklenilmesi, fahişeliğin yaygın olması, işçilerin karınlarının tabii ailelerin özellikle çocukların beslenememesi, doktor ilaç yetersizliği ve en önemlisi zenginlerin bu sınıfa bakış açıları çok üzücü. Bugün de aynı değil mi, değişiyor muyuz değişemiyor muyuz? Bence tüm sorun bu işte. Değişemiyoruz.Edebiyat
Germinal harika bir edebi metin. Madenlerin sahiplerinin çalışanları ile karşı karşıya kaldıkları sınıfsal katmanların yaşam hikayeleri. maden ocağında yapılması gerekenlerin yapılmayışı ile sizin de tıpkı Mohouenne nin evladının bacaklarının tutmayışı gibi tutmayacak, her gün işe paydos ettikten sonra gözlerinizin sadece beyazı kömür tozlarından parlayacak ve safiyeti sadece karınlarını doyurmak olduğunu anlayacağınız işçi sınıfının sıkıntılarını ezilmişliğini iliklerinize kadar hissettiriyor ,geçiriyor kitap.Haklarını aramak için örgütlenmek isteyen ama bunu acemice bilmeden hatta hazır olmayan bu madenci kişileri kışkırtarak onları öldürmeye kadar nefretle besleyerek ,istenilmeyen olaylar gelişiyor,haklı olsalarda ağır bedeller ödenmiş fakat işe yaramamış. yapılan grev boşa gitmiş tekrar kentsoylular maden sahipleri yapacak zamları yapmamış ,iş bırakanlar da tekrarda işe dönmek zorunda kalmışlardır. Etienne karekteri önemlidir. Olaylar Fransız devriminden sonraki sanayii buhranından sonraki işçi ve işveren meseleleri anlatılmaya çalışılmış. fakat daha büyük olayların habercisidir bu kitap işçi ayaklanmalarına. Çok beğendim. Güçlü metin bir çok karakter var fakat en önemli Mohoue ailesi çoluk çocuk üç kuşaktır maden tozu yutmuştur yıllarca madenin ceremesini çekmiş bu aile metine damgasını vurmuştur. özellikle evlenilmeden çocukların yapılması, eşlerine şiddet gösterilmesi, çocukların çalıştırılması onların üzerinden eve para beklenilmesi, fahişeliğin yaygın olması, işçilerin karınlarının tabii ailelerin özellikle çocukların beslenememesi, doktor ilaç yetersizliği ve en önemlisi zenginlerin bu sınıfa bakış açıları çok üzücü. Bugün de aynı değil mi, değişiyor muyuz değişemiyor muyuz? Bence tüm sorun bu işte. Değişemiyoruz.·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.