yeşil’de mavi’nin gölgesi..Edebiyat
Hemingway, dinginliğin öz varlığını yaşatır gibi anlatıyor.. Eşlik ettiğini düşündürüyordu okurken.. Biraz ehlice vakitleri, belki yaşanılmamış ehliliği giyindim sanıyor okur.. Duyulmuş vakitler ancak çok öteymiş gibi gelen vakitler.. O deli tezcanlılığın tükendiği, belki rûhen değil ama aynen tükenmiş bir geçmiş vakit..tezcanlılığın yükselişinin mistik havanın damarlarında aktığı o vakitler. Sabır ve sükût’un yazık ki mecbur mahâl kabûl edildiği o kirpiklerin ak görüldüğü vakitler.. Er öğrenilsin diye geçirmiş kelâmın öğüdü gibi.. Bütün’ün resmi, zaferini gölgelemiyordu yaşlı adamın.. Tabiat tanıdıktı, güçlü ile zayıf muharebesi.. Fikir ise: varlık, mücadele demekti..
·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.