Üstad'ım bu nasıl bir eserdir, nasıl bir haleti ruhiye ile yazdın bu eseri de bizler akan su misali hiç yorulmadan okuyabildik? Eserin başlangıcından sonuna kadar geçen süre zarfında Hüsrev'in dahilikle delilik arasında yaşadığı buhranlar ve derin felsefe içeren cümleleri eseri güzelleştiren detaylar olmuş. Eserde daha doğrusu 'şaheserde' sorgulayıcı bir tat vardı. Hayatı, ölümü, kaderi ve sanatı. Belki de en çok insanlığımızı..
Bir tiyatro oyunu olarak baktığımda oldukça beğendiğim bir kitap oldu. Sarsıcı olması, sürükleyici olması ve son cümleye kadar heyecanı taşıması bir tiyatro eseri için önemli kriterlerdir. Necip Fazıl da bunu fazlasıyla yapmış ve son cümlesini unutamayacağım bir eser bırakmış:
" Ne yapayım anne! Kestiniz incir ağacını.."
Ayrıca filmi de çok hoş olmuş izlemeyenler bir göz atsın derim :)
·
585 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.