Ecco Homo, Friedrich Nietzsche'nin otobiyografisinin başlığıdır. Türünün kaleme alınmış en garip örneği sayılabilir. Bunun ne anlama geldiğini anlaşılabilmesi için bütün kitabın okunması gerekir. Sonra da bunun gerçekten ne anlama geldiğini kavrayabilmek için Nietzsche'in diğer kitapları okunmalıdır. 1889 yılı Ocak ayı başlarında delilik belirtilerinin aniden ortaya çıktığı göz önüne alınınca, bu kitabı yazdığı 1888 sonbaharında da delirmeye başladığı düşünülebilir.
Ağır başlı bir havada yazılmış olan giriş bölümü insanda harika bir etki bırakmaktadır. Bu, özellikle ülkesinde yaşayan çağdaşlarının onu umursamadığı zamanlarda yazdıklarından aşina olduğumuz bir yazım biçimidir. Fikir burada ortaya konmaktadır, bu fikir şöyledir: 'Dünya Nietzsche nedeniyle yeni bir bakış açışı kazanmaktadır. Çünkü dünyayı etkileyiş biçimiyle büyük bir değişime neden olacaktır ve bizim de neyin veya kimin bizi sarsacağını bilmemiz gerekmektedir.' Bu savın kısmen patolojik olduğu kuşkusuz yani Nietzsche gerçekten dünyayı sarsacak bir şey elde etmek üzere olduğuna inanıyordu.
Eğer bunu Ecce Homo'nun ana teması olarak kabul edersek, garip abartılı veya yanlış gibi görünen bir çok şey, en azından ilginç bir biçim alır. Onun için önemli olan büyük figürler (kişiler) karşısında nasıl bir sistematik önemsememe uyguladığını göstermeye çalışmaktadır ve böylece onları ciddiye almaktadır.
"Pahalıya mâl olur ölümsüzlük, karşılığı olarak birçok kez ölür hem de yaşarken insan."
"Onu öldürmeyen şey, onu daha da güçlü kılar."
·
281 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.