"Nihayetinde hafızanın bir önemi var mı ki? "Bazen kendimi ne bahtsız hissediyorum, o da sırf özlediğim şeyin ne olduğunu bilmediğimden," diye mırıldandı Blanca kayısı kompostosunu bölüştürürken. Her birimize üç buçuk kayısı düştü."
Martin Santome emeklilik günlerini bekliyor, üç çocuğuyla beraber düzenli bir yaşam sürüyor, emeklilik günlerinde çalışarak geçirdiği günlerin acısını yeni bir hobi edinip keyifle yaşamayı arzu ediyor, çok erken yaşta kaybettiği eşini anıyor ve evlatlarıyla pamuk ipliğine kurulu ilişkisini çözmeye çalışıyor.
Bir gün iş yerinde yeni başlayanlar arasında işi öğretmek için yanına gelen kendisinden hayli genç bir kadına duygular hissetmeye başlıyor, her şey o zaman değişmeye başlıyor.
İlk kez Mario Benedetti okudum ve çok beğendiğim, iyi ki yazarın bir eserini daha almışım, yazar hem ülkesinde bürokrasiden hem kuşak farkından hem de yeni dünya düzeninde birey olmaya dair çok sade ve güçlü çıkarımları var.
Çevirmen Banu Karakaş gerçekten çok iyi bir iş çıkarmış, diğer çevirilerini de okumak için sabırsızlanıyorum.
·
90 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.