Cahit Zarifoğlu'nun "yine de biri çıksa, nasılsın dese alışkanlıkla iyiyim diyeceğim" sözü zihnimin dehlizlerinde dolaşırken bu kitabı okumanın zamanı geldi artık dedim. Bir içimlik su gibi hızlıca bitti. Kendime 'nasılsın?' diye sormayalı o kadar olmuş ki sonunda o hengamenin içinden bir kenara çekilip soluklandım bu kitap sayesinde. Kendine iyi bakmanın aslında aklımıza iyi bakmaktan geçtiğini fark ettim.. Sözü yormadan; okuyun efendim, okumadığımız gün karanlıktayız..
·
129 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.