Kemal Hamamcıoğlu... Birini Pencere Kenarına Çiçek Koyacak Kadar Sevmek Lazım...
.
(Alıntılarımla sohbetimden bir parça)
"Çünkü insan sadece inanmak ister." Tutunup o inandıklarına ,sorgusuz sualsiz gitmek ister. Kitaplara inandığımız ve kitapların sorgusuz sualsiz hayatımızdan gittiği gibi. Gençken daha kolaydır gitmek. Olasılıklara inanmak huyu da genç yaşın bir özelliği değil midir? Çok üzgün olunca soru sormaların artması da o olasılıklara inanma isteğidir, verilmesini istediğin cevaplara sığınma ihtiyacı gibi.
.
(İlkayca kısacık bir hikaye)
Sevdiği kadına söylenmiş "s.rt.k"kelimesini kaldıramadığı için yumruk attığı adamın cebinde durduğunun farkına varmadığı kasaturanın verdiği yarayla bir gözünü kaybetmişti. Uzun süren tedavilerden sonra sinirlerinin zedelendiğini farkediveren yabancı uyruklu doktorların ağzından duymuştu bu haberi. Bitmeyecek gibi duran umudunu, o gün yitirmişti ve o gün terketmişti "sevdiği kadın" onu. Yalnızlığın ağır kokusuyla bedenine acılar hediye edip, odunsu kokmak için her sabah odun sıkıyordu bedenine. Etraf odun kokuyordu. Şehir odun kokuyordu. Hayat odun kokuyordu. O odun kokuyordu. Penceresinde duran çer çöp dolu saksının dibinde kalan topraktan ayrık otlarının çıktığını gördüğü gün hayat var demişti. Ayrık otlarına su vermeyi hiç unutmadığı günlerde tek gözü olmayan bir tekirle tanıştı sokakta. Tekir hamileydi. Tekir çok güzeldi. Tekir hiç nankör değildi. Ayrık otlarına zarar vermeden onun evinde doğum yapabilirdi.
Tekir doğurdu. Dördüzleri olmuştu. Dünya dört olmuştu. Dört yaşam demekti onun için artık. Dört doğdu, hayat doğdu. Hayat çoğaldı. Bedenine acı hediye etmesine gerek yoktu artık. Acı tok tutardı. Tok kalmasına gerek yoktu. #ilkaycabiryorum
.
.
.
.
.
#kitap #kitapyorum #kktapyorumu #tavsiyekitap #birçizimbirkitap #okudumbitti
Birini Pencere Kenarına Çiçek Koyacak Kadar Sevmek LazımKemal Hamamcıoğlu · Doğan Kitap · 2017983 okunma
·
137 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.