yazarın 'yüzyıllık yalnızlık' adlı eserini çokça beğenerek okumuştum. bu nedenle beklentim; beni içine alır aşkın büyüsünde kaybolurum, şeklindeydi.
fakat florentino ariza ben nezdinde gerçek anlamda saf bir aşkla ilerlemeyip hayatını da tam olarak yaşamayarak arafta kalmanın kaosunda sürüklenen bir karakter oldu.
-on dört yaşındaki kız detayı, hizmetçiyle beraber oluş detayı gibi kısımlarda kendisine yaklaşımım daha da olumsuzlaştı.-
kitabı bitirdiğimde içimde kelebekler uçuşur gerçek aşkı görürüm diye çıktığım yolu aşk çok da menem bir şey değil diyerek tamamladım.
süreç güzeldi keza birçok güzel aforizma barındırıyordu. elimde kalem çizmek için cümle seçtiğim zamanlar da oldu yadsıyamam.
·
62 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.