Kitabı okurken Ron'un filmden bir repliği döndü durdu kafamda,
"Bertie Botts'ın Her Lezzette Fasülyeleri mi ! Gerçekten her lezzette, çikolatalı ve naneli var ayrıca ıspanaklı, karaciğerli ve işkembeli de var. George bir keresinde cinli yediğine yemin ediyor."️
Yani Ron senin ağabeyin yemin etmek için öyle büyük sebepler aramazdı ki️
Yemek deyince de Ron tabii. Her durumda yiyecek isteyen ve yiyebilen de biri maşallah. Hatta bazen çok sinir bozucu olabiliyordu. Özellikle Hortlukuk ararken bu durum had safhaya çıkmış ve Hermione bize şunu hatırlatmıştı:
"Gamp'ın Temel Biçim Değiştirme Yasası'na göre iyi yemek yoktan var edilemez."
Ve devam eder,
"Hiçbir şeyden iyi yiyecek yapmak imkansızdır! Nerede olduğunu biliyorsan çağırabilirsin, yiyeceğe dönüştürebilirsin, eğer elinde biraz varsa kalitesini arttırabilirsin-"
"Kalitesini arttırmaya zahmet etme, bu iğrenç," dedi Ron."
Harry balığı yakaladı ve ben de elimden gelenin en iyisini yaptım! Ve sonuçta yiyeceği hazırlayan hep ben oluyorum, kız olduğum için sanırım!"
Kısacası Ron serinin homini gırtlağıydı.
Böyle bir kitap okumadan önce yemeğin bu evrende de tıpkı bizde olduğu gibi net bir yeri olduğunu fark etmemiştim. Genel olarak yemekle ilgili algılarım çok açık değildir. Yani biraz bir şeyler yapabilirim, sıfır iddia ile. Gurme değilim. Aşçı değilim. Ben sadece Serenim sadece seren
Öyle doyasıya da yemek yemiyorum galiba. Azıcık fazla yemek bile mahvediyor beni. Ve hayır Ron gibi değil tam aksine ben herhangi iyi ya da kötü bir şeyde iştahı kesilenler grubundayım. Ama akla gelebilecek her türlü yiyeceği yoğurtlayıp yerim.(şekil xyz) Yoğurdu da asla sade yiyemem.
Bir Hogwarts şöleni bir de Molly Weasley'in elinden çıkmış noel şöleni yaşamak ister miydim?🪄
Bence başka bir açıdan güzel bir çalışma olmuş.
️
·
192 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.