Çiçeklerin açtığı mevsimde, senin kollarına yaslanan ve çiçekler kadar güzel kokan bir bedenle uzak su kenarlarına oturmak ve öpüşmek, yoruluncaya kadar öpüşmek hoş şeydir. Seni gördüğü zaman zalimce başını çeviren mağrur bir dilberin kapısının önünde ve ay ışığı altında sabaha kadar dolaşmak, bunu candan arkadaşlara ağlayarak anlatmak -laf aramızda- gene hoş şeydir.
Fakat sevgilisinin bedeninde bulunmayan bir şeyi kendi bedeninde de taşımaya katlanamayarak onu koparıp atabilmek, işte adaşım, bu sevmektir.
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.