Buruk bir aşkın hikayesi,Edebiyat
Sevgili 
Begüm Çakır'ın önerisiyle okuduğum 
Abelard ve Heloise: Mektuplar okurken beni çok duygulandırdı.
Abélard ile Héloise’in öyküsü, Ortaçağ’dan bugüne ulaşan, yeryüzündeki en dokunaklı aşk öykülerinin başında geliyor. Abélard, Héloise’in dayısı Fulbert tarafından ders vermekle görevlendirilir. (Burada minik bir parantez açmak gerekirse tam olarak öz dayısı olup olmadığı meçhul. Her bakımdan üvey veya öz yeğeninde gözü olduğunu düşünüyorum.)
İkilinin günden güne yakınlaşmasının ise aralarında aşkın filizlenmesine yol açmış. Bu aşktan ve dünyaya gelen çocuktan memnuniyetsizlik duyanların başında gelen Fulbert’in, Héloise’yi Abélard’dan kaçırmak için başarısız bir deneme yapması üzerine, ikili gizlice evlenir.
Hiddetlenen Fulbert, ikisini saklandığı yerde bulur ve Abélard’ı hadım ettirir,bu bir erkek için sanırım en vurucu darbe olur fakat aşıkları yıldırmaz. 'Ben seni aklınla, fikrinle, duygularınla seviyorum. En son olarak da bir erkek gibi seviyorum.' diyen Heloise büyük bir sadakat örneğinin temsilci.
Bu derin darbe, her ikisinin de manastıra kapanmalarına sebep olur. İki sevgili yıllar sonra 1129’da tekrar karşılaşırlar. Abélard kendi kurduğu ve “Sığınak” adını verdiği manastırı, Héloise ve arkadaşlarına tahsis eder ve toprağını da onlara bağışlar. Mektuplar da 'eğer benim yanıma gelmeyeceksen buraya evine gel' diye isteklerde bulunan Heloise, asla sevgisinden vazgeçmez.
Abélard “Bir Mutsuzluk Öyküsü” adlı bir mektup yazar. Mektup, Héloise’ in eline geçince tekrar yazışmaya başlarlar. Abélard ders vermek için Paris’e döner. Heloise ise Sığınak Manastırının baş rahibeliğine atanır.
Bir Rahip ve Rahibe'nin bu şekilde mektuplşatığını görmek tuhaf ve farklı bir deneyim.
Aşıklar, ölümlerinin ardından Fransa’da Paris’in ünlü Pere Lachaise Mezarlığında yan yana defnedilmişler.
Begüm Çakır'ın önerisiyle okuduğum Abelard ve Heloise: Mektuplar okurken beni çok duygulandırdı.
Abélard ile Héloise’in öyküsü, Ortaçağ’dan bugüne ulaşan, yeryüzündeki en dokunaklı aşk öykülerinin başında geliyor. Abélard, Héloise’in dayısı Fulbert tarafından ders vermekle görevlendirilir. (Burada minik bir parantez açmak gerekirse tam olarak öz dayısı olup olmadığı meçhul. Her bakımdan üvey veya öz yeğeninde gözü olduğunu düşünüyorum.)
İkilinin günden güne yakınlaşmasının ise aralarında aşkın filizlenmesine yol açmış. Bu aşktan ve dünyaya gelen çocuktan memnuniyetsizlik duyanların başında gelen Fulbert’in, Héloise’yi Abélard’dan kaçırmak için başarısız bir deneme yapması üzerine, ikili gizlice evlenir.
Hiddetlenen Fulbert, ikisini saklandığı yerde bulur ve Abélard’ı hadım ettirir,bu bir erkek için sanırım en vurucu darbe olur fakat aşıkları yıldırmaz. 'Ben seni aklınla, fikrinle, duygularınla seviyorum. En son olarak da bir erkek gibi seviyorum.' diyen Heloise büyük bir sadakat örneğinin temsilci.
Bu derin darbe, her ikisinin de manastıra kapanmalarına sebep olur. İki sevgili yıllar sonra 1129’da tekrar karşılaşırlar. Abélard kendi kurduğu ve “Sığınak” adını verdiği manastırı, Héloise ve arkadaşlarına tahsis eder ve toprağını da onlara bağışlar. Mektuplar da 'eğer benim yanıma gelmeyeceksen buraya evine gel' diye isteklerde bulunan Heloise, asla sevgisinden vazgeçmez.
Abélard “Bir Mutsuzluk Öyküsü” adlı bir mektup yazar. Mektup, Héloise’ in eline geçince tekrar yazışmaya başlarlar. Abélard ders vermek için Paris’e döner. Heloise ise Sığınak Manastırının baş rahibeliğine atanır.
Bir Rahip ve Rahibe'nin bu şekilde mektuplşatığını görmek tuhaf ve farklı bir deneyim.
Aşıklar, ölümlerinin ardından Fransa’da Paris’in ünlü Pere Lachaise Mezarlığında yan yana defnedilmişler.·
150 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.