“Sen kendini seviyorsun aslında. Aşk değil bu, ‘bencillik‘ dedim. Beni değil, benim için hissettiklerini düşünüyorsun."
●●●●●●●
Herkese selammm.️️ Bugün merakınız üzerine Koleksiyoncu kitabı ile geldim.
Kitabımız, kelebek koleksiyoncusu olan Ferdinand'ın Miranda'yı görüp aşık olması ve uzaktan izlemesiyle başlıyor.
Ancak şunu hemen belirtmeliyim. Bu aşk değil. Hastalıklı bir takıntı. Bir tür saplantı.
Ferdinand'ın Miranda'ya olan aşkı(!) dayanılmaz bir boyuta geliyor ve Miranda'yı doyasıya yakından izlemek için (Evet sadece izlemek.) onu kaçırıyor.
İkisi birbirinden o kadar farklı ki...
Ferdinand, psikolojik sorunları olan ve sosyal becerileri zayıf, kültürsüz biri. Hayatı kelebek koleksiyonundan ve Miranda'dan ibaret. Miranda onu tanımlarken, "İnsan değil; insan kıyafetine bürünmüş bir boşluk." olarak tanımlamıştı. O kadar haklı ki. Bir benliği yok. Gerçeklikten uzak, kafasında kurduğu dünyasına sıkışıp kalmış biri.
Miranda ise tam tersi. Hayat dolu, kültürlü, sosyal, sanata yatkın biri. Kitaptan bir alıntıyla tanımlayabiliriz onu. "Dürüstlüğü ve özgürlüğü ve eliaçıklığı seviyorum. Yaratmayı seviyorum; yapmayı seviyorum; oturmayan, seyretmeyen, kopya çekmeyen ve yüreği ölmemiş olan her şeyi seviyorum."
Bu nedenle birbirlerini tanıma süreçleri oldukça sancılı. Özellikle Ferdinand için çünkü kelebek koleksiyonuna yaptığı gibi hapsedip izlemek dışında bir şey bilmeyen Ferdinand, artık hapsettiği parçasını tanımaya başlıyor. Ve tanıdıkça geçen her günde Miranda onun gözünde büyüsünü kaybediyor.
İşte asıl tehlike burada başlıyor...
Son olarak bence kitaba başlamadan önce Shakespeare- Fırtına kitabını okuyun. (Miranda Ferdinand'a Caliban adını veriyor ve bu karakter Fırtına kitabında geçiyor. Fırtına'yı okursanız Ferdinand karakterini daha iyi anlarsınız.)
Çok güzel bir psikolojik-gerilim kitabıydı. Yani gerilim kısmı benim için yeterli değildi ama psikolojik karakter gelişimi ve olaylar çok iyiydi.
Tavsiye ederimmm.
··
488 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.