Eskimiş bir mendil gibi yok sayılarak bir köşeye atılmışların hikayesini yazmış Emrah Serbes. Bol argo-küfür barındıran bir roman fakat zaten foseptik yaşamın 'foseptik'leşmiş bireyleri nasıl süslü anlatılabilir ki? Bundan rahatsızlık duyanları bir müddet foseptik gettolarda ağırlamak lazım... :)
İtilip- kakılmaktan aynadaki suratına bir nebze tebessümle bakamayanların, iliği sömürülerek yoksullaştırılmaktan hayal kuramayanların, mutluluğu 'anlık tedavi'lerde arayanların, sayfaları değiştirdikçe yaşamları gözlerinin önünden bir film şeridi gibi akıp geçerken eminim acı bir tebessüm beliriyordur yüzlerinde...
Tadan ya da şahit olanlar anlayabilir yalnızca.
Emrah Serbes hikayesi olmayanların hikayesini yazmış...
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.