"Ama çocuklar kusura bakarlar. Kuşlar gibi. Hani taş atmıştım bir kez de küsüp kaçmıştı...
Ben şimdi kaçamıyorum İnci.
Ama büyüyünce kaçarım belki.
Hani o mavi uçurtma gibi..."
Bu kitabı okumak benim için çok özeldi çünkü annemin bana sürekli tavsiye ettiği eserlerden biri, Ankara'ya her gidişimde doğrudan ya da dolaylı Ulucanlar'a uğruyorum, pek bir nedene bağlamıyorum ama galiba çekiyor orası beni garip derecede, her gittiğimde özellikle koğuşlarda kimlerin kaldığını okuyunca her seferinde ürperişle gözümde canlandırıyorum onca insanı ve yanıp giden hayatlarını.
Onca insan yandı, peki nerede aydınlık?
12 Eylül geldi geçti gitti kimisine, peki nerede aydınlık?
Kaç kırılma kaç kopuş yaşandı, peki nerede aydınlık?
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.