Turgut Uyar gerek imgeleriyle gerek samimiyetiyle kesinlikle okunması gereken bir yazar.
Yıllarca yazamadığı şiirlerini Tomris'e olan aşkıyla kağıtlara döken bir aşk adamı.
Turgut'un sevdiği ve bu sevgisiyle yücelttiği kadın,Tomris Uyar saçlarının dağınıklığıyla,sabahın getirdiği mahmurluğuyla Turgut'un şiirlerine konu edilmiştir.Şiirin bir romandan, bir öyküden çok daha başka okunması gerekir.Genelde öfkeli satırları vardır sitem eder; bazen bankta bir amcayı betimler,bazen vapurda bir kadını, bazen sokakta bir çocuğu…
Şiir okumak başka bir şey ister; farklı bir ses tonu, ezgi ister, satırlarında tını vardır sizden o ruhu ister.
Hem boş değildir şairin, ''Durma göğe bakalım!'' haykırışları.
Kitaba adını da veren 'Göğe Bakma Durağı' şiirine burada yer vermek istedim çünkü bana göre, kitaptaki en başarılı ve kendimi şiirin içinde hissettiğim şiir, buydu.
GÖĞE BAKMA DURAĞI
İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım
Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından
Bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından
Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar
Şu aranıp duran korkak ellerimi tut
Bu evleri atla bu evleri de bunları da
Göğe bakalım
Şiir kavramına kazandırılan farklı bir boyutu görmek isteyen şiir severlere tavsiye edilir.
Sevdasıyla tutuşup Tomris'i de bu sevdayla tutuşturan Turgut'a selam olsun.
·
220 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.