KİTAP TAVSİYEM
"Veda"
Alıntılar
_"...ağladık. Kaybettiklerimize, yaşayamadıklarımıza, hatalarımıza..."
_"Ne kadar anlatsam bile yüreğimdeki yarayı göremezsin.."
_Nelerle uğraştığımı bir bilseniz bana kızmak yerine halime acırsınız.(Ben değil miyim bu yahu )
_İnsan hiç olmazsa imkansızı denemek istemez mi?
_...kalbim ağrıyor, yüreğim sıkışıyor, nefes almakta zorluk çekiyorum
_Ayrılığın acısı da ölüm acısı gibi keskin.
_Bazı şeyler anlatılmaz.(en az,üç kez okuyun bu cümleyi olur mu?)
_Her şeyi zamana bırakalım da ne kadar zaman kaldı? Bütün mesele orada... __
_Gönül hakikaten derman dinlemiyor. Keşke kalbimize söz geçirebilsek...
_Yaralarım değil, yüreğim sızlıyor. Anlayamıyorsun, ne yazık ki
_Uyumak! Uyumak! Uyumak sonsuza kadar! Sonsuza kadar. Beyaz bir kelebek gibi savrularak rüzgarın önünde, yedi kat göğü aşmak... Kar olmak... Beyaz ve sonsuz olmak... Sonsuzluk olmak! KİTAP HAKKINDA
Merhaba kitapseverler
Güzel bir dönem kitabı ile sizinleyim bugün.
Aşkın, savaşın, acının bir arada yaşandığı,okuru bir döneme tanık olmaya davet eden bir kitap Veda...Birazcık tarih bilginiz de varsa,tadından yenmeyecek bir eser doğrusu.Çok seviyorum tarih ve dönem romanlarını.Hep derim,tanıyanlar bilir ki,ben bu devir'e ait değilim.Bu eserler,sanki bir dönem yaşadığım zamanları anlatıyor.Kitabı okurken,üzerimde uzun kollu fırfırlı bir elbise,dantel eldiven,dantel peçem ve dantel şemsiysem ile,yumurta topuk kibar ayakkabılarımı takırdata takırdata yürüyorum arnavut kaldırımlı taş sokaklarda. Kafayı mı yiyorum anlayamadımSeviyorum ne yapayım,eskiye ait her şeyi seviyorum vesselam.
Şöyle bir sayfa var mesela kitapta :
İkinci katın açık penceresinden , çaldığı uda eşlik eden Mehpare'nin sesi geliyordu hafif hafif.
"_Kimseye etmem şikâyet ağlarım ben halime
Titrerim mücrim gibi baktıkça istikbalime..."
İnsan,kendini Mehpare zannedip,başlar mı hiç aynı eseri sesli okumaya,ağlaya ağlaya...başlar efendim.Okuyan ben isem,başlar______Neyse,gelelim kitaba.Kitap,seri halinde ve Veda,serinin ilk kitabı.Tarih bilgisi kuvvetli olanlar için,anlatımda büyük eksiklikler var diyebilirim.Tarih romanı yazmak,iyi bir araştırma ister elbette.
İçerisinde,Osmanlı Devleti memuru baba (Ahmet Reşat), gece gündüz kocasını göremeyen kadın (Behice) , eski düşüncelere bağlı yaşlı kadın (Saraylıhanım), kurtuluşun savaşmak olduğunu düşünen genç (Kemal) , çok seven bir kadın (Mehpare) ve diğerleri'ni barındıran eser,okura o zamanlardaymış,o acıları çekmiş hissi veriyor.Osmanlı imparatorluğu yıkılmak üzere,İstanbul işgal altında,Osmanlı saltanatından vazgeçemeyen geleneklerine bağlı, buna rağmen yeğeni Kemal’in millicilere destek düşüncesiyle hareket etmesinin gerginliği içerisindeki Ahmet Reşat'ın mücadelesi, Osmanlı’nın son dönem çalkantılarıyla birlikte o dönem kadınlarının cesurca mücadeleleri de güzel işlenmiş.Genel olarak,akıcı ve sıkılmadan okuyacağınız bir kitap olsa da, Mehpare ve Kemal'in yatak odası ayrıntıları çok itici.İzlenme rekoru kırmak isteyen basit dizi sahnesi gibi,saçma sapan ayrıntılara ne gerek var Allah aşkına?Gençler de okuyacak bu kitabı.İnsanlar birbirine tavsiye edecek.Bu ayrıntılar,eserin edebi özelliğini öldürmüş bence.
Yazar hakkında,çocuk istismarı ve ayrıntılı yatak sahneleri ile ilgili epey eleştiri duymuştum.Ön yargılı olmaym dedim,bizzat okudum.Gereksiz,lüzumsuz ayrıntılar ve tanınmış güçlü bir kaleme yakışmıyor.Düşüncem bu yönde.He ,okumazsak birşey kaybeder miyiz derseniz hayır,çok elzem değil.Okursak kazancımız ne olur derseniz,okumanızı ve hayal gücünüzü geliştirmiş olursunuz derim.Belki,kitap hakkında konuşabiliriz bile...
İlla tavsiye etmem.Okumak isteyen okusun.
LÜTFEN SEVDİKLERİNİZE KİTAP HEDİYE EDİN
OKUYUN,OKUTUN
Sevgiler
Zehra Gaylan
·
146 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.