Kitaba adını veren Beyaz Geceler öyküsünden değil de kitabın sonundaki Yufka Yürekli isimli öyküden bahsedeceğim. Öykünün adı pek ilgi çekmiyor fakat içeriği suç ve ceza kadar iyi bence. Kitabı okurken genelde Dostoyevski'nin ipten alinmadan önce bunları yazdığını hissettirdiğini,düşünerek okuyordum fakat son öykü tam bir psikanaliz olduğu için Suç ve Ceza'ya eşdeğer buldum. Bu öyküde yer alan Vasya karaketerine benzer insanlar gerçekten var. Bu denli deliye dönecek kadar olmasa da var. Biz onları ezik insanlar olarak gördüğümüz için belki de farkedemiyoruz. Dostoyevski'nin Suç ve Ceza'da dediği gibi aşağılık insanlar. Bir dengeleri yok.