Ah Victor Hugo ah.. Hiç dokunmadan birinin yüreğinin telini böylesine kopartacak derecede germek ve duygularının akordiyonunu bu denli bozmak.. Tam olarak yüce ruhlu bir kalemin yapacağı tarifsiz meziyet olsa gerek.
Genel olarak bütün sonlar içimi burkmuştur ama bu şaheserin son cümlesini okuyup kapağını yavaşça kapatıp kitabı sıkı sıkıya göğsüme bastırmak sanki ansızın kaburga kemiklerimin arasından vücudumu delip geçen bir kurşunun sersemletici belki de nefes kesici etkisiyle eşdeğerdir gözümde.
İnsanlar değişmez değil, değişiyor elbet. Yürüdüğünüz yoldaki taşlar ayağınızı kanıtıyorsa eğer, kaderin tokatı yüzünüzü morartıyorsa sorgusuz sualsiz, insanlar ruhunuzu ustalıkla öldürüyorsa gözlerini kırpmadan, eh değişiyorsunuz. Lakin en büyük devrim en istikrarlı değişim özenilen bir karaktere sahip olmaktır. Tıpkı kürek mahkumu Jean Valjean gibi. Ne yürüdüğü yoldaki taşlar ne kaderin bitmek bilmeyen tokatları ne insanların ustalıkla ruhunu sömüren darbeleri bu karakterimizi doğru yolundan ayırmadı. Kıskanılacak bir irade, Yaşanılan bütün fiziksel, duygusal gelgitlere karşı çelikten daha sağlam bir duvar.
İnsan okuduğu bazı kitaplardan muhakkak bir şeyler saklar beyninde, yüreğinde, kelimelerinde, bakışlarında hayal dünyasında, oturuşunda, kalkışında hatta yürüyüşünde bile. Ben Sefiller'i de saklamak istiyorum vakur bir Jean Valjean edasıyla.. Bu başyapıtı gözlerimi sonsuza dek bu iğrenç hayata kapamadan önce okuduğum için çok ama çok şanslıyım ki bir kere okumak bile yeterli değil. "Ölmeden önce muhakkak okunması gereken kitaplar" kategorisine değil "Ölmeden önce muhakkak birden çok kez okunması gereken kitaplar" kategorisine yerleştirdim taklidi imkansız olan bu eseri.
Sonsuz teşekkürler 
Victor Hugo sonsuz uzay boşluğuna sonsuza dek okunacak bir kitap bıraktığın için..
Victor Hugo sonsuz uzay boşluğuna sonsuza dek okunacak bir kitap bıraktığın için..
·
541 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.