Zevkle, heyecanla okuduğum İnce Memed serisinin 3. cildini bitirmiş bulunuyorum, diğer iki cilde göre 3. cilt inanılmaz sürükleyiciydi. Artık ince Memed ve çevresindekilerle ( Topal Ali, Ferhat Hoca,Kasım, Hürü Ana, Battal Ağa, Seyran…) daha içli dışlı oldum.Özlemişim Çukurova’yı, insanına anlam katan; çiçeklerini, yağmurunu, rüzgarını, dağını, taşını…
Kurtuluş Savaşı’ndan sonra Cumhuriyet’in ilk yılları, bereketli toprakların soylu, namlı ağalar tarafından paylaşılması , kaçakçılık yaparak para kazanan ağların verimli toprakların üstüne konmak için köylüyü topraklarından atması, zulmün devam etmesi kitabın geniş bir kısmını kapsıyor. 2. ciltte olduğu gibi “ Abdi gider , Hamza gelir” mantığıyla burada da Mahmut Ağa ve Murtaza Ağa’nın zülümleri ve çirkinlikleri gözler önüne seriliyor.
Kitabımız genel anlamda toplumun düzenini bozan olaylar ve kişiler üzerinde durmuş, “Eşkiyanın” kim olduğu aslında ( İnce Memed ) üzerinden bize anlatılmak isteniyor. İnsanların aklına eşkiya denince; işkenceler yapan, yolları kesip insanları soyan, köylü halkı yerinden eden kişiler akla geliyor. Fakat bunun tam tersi bu zülümleri yapan nam sahibi gözünü para ve toprak bürümüş, şanına laf gelmesinden korkan ağalar, paşalar… Bu düzeni düzeltecek yiğitler ise İnce Memedler…
Üslup açısından kitabımıza baktığımızda diğer iki cilde göre masalsı bir anlatım ağır basıyor. Kırkgöz Ocağı ve Sultan ananın İnce Memed’i iyileştirmesi, efsunlayıp koruyucu bir kalkan vazifesi gören bir yüzük vermesi olayı efsaneleştiriyor.
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.