Uzakların ŞarkısıEdebiyat
Butimar ve Dünyasızlar gibi iki muazzam eseri okuduktan sonra Kaan Murat Yanık serüvenime uzun bir ara vermek, içimde kapkara bir ukdenin oluşmasına sebep olabilirdi. Neyse ki uzaklardan bir ses aklımı başıma getirdi. Ruhumu okşayan ve beni zamandan azledip başka alemlere götüren bu melodi uzak diyarların bir şarkısıydı.
Uzakların Şarkısı, yazarın yine büyülü gerçekçiliğin sınırlarını zorladığı bir harika bir eser. Yapı olarak baktığımız zaman önceki iki kitapla aynı yapıya sahip. Okur bir giriş kısmıyla kitaba başlıyor, ardından ana hikayenin yer aldığı geçmiş zamana gidiyor, ve sonra da o ana hikayedeki büyülü kısımla mest olup kitabın sonunu görmek için giriş kısmına geri dönüyor.
Yazarın dilinden çok her romanında karşıma çıkan ve başarılı bir şekilde işlenen hikaye içinde hikaye yapısı beni kendisine hayran bıraktırıyor.
Maceramızda Kars'a roman yazmaya giden Bünyamin'in yaşadıklarına tanıklık ediyoruz. Komşusu Besti ninenin evindeki, şu kitabın kapağında gördüğünüz şeker gibi bembeyaz ve oldukça çenebaz olan Zencefil ismindeki papağanla tanışıyor.
266 yaşında olan Zencefil kahramanımıza nasıl bunca yıl yaşadığını ve can dostu olan Gülbadem ile Hindistan'dan başlayıp İstanbul'a kadar uzanan maceralarını anlatıyor. Zencefilin anlattıklarıyla okur sanki bulunduğu zamana gözlerini yumuyor ve gözlerini uzakların şarkısında geçen mekana açıyor...
Kaleme aldığı kitapların bir kitaptan daha çok bir zaman makinesi olması, Kaan Murat Yanık'ı benim için çok özel bir yazar yapıyor. Edebi dil ve üslup olarak zaten kalitesini her kitabında gösteriyor lakin okurken ruhumu bulunduğum zaman diliminden alıp koparması gerçekten çok başka bir duygu...
Sizler de bulunduğunuz zaman ve mekanda ruhunuzun sıkıştığını düşünüyorsanız, kulağınızı birazcık uzaklara dikkatle vermenizi tavsiye ediyorum, uzaklarda çok güzel şarkılar var...
·
830 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.