elias canetti, körleşme. çıkardığı yolculuk nefes kesici. olay örgüsünün vardığı her nokta ve karakterlerin her evrilişinde tokatlanıyorum. kitabı bitirmeden bile hissedebileceğiniz o muazzam his, yazarın değindiği eksik, yoksun ve manevi boyutta bir yokluktan ağızları kokmasına rağmen zenginlik aldanmasında olan ruhlara sahip karakterlerin açlığını okurken, bilhassa bu ‘körlük’ okur olarak görüşümüzü isli olsalar da yeni manzaralara keskin kılarken, hissettiğiniz tokluk pahabiçilemez. aç aynaları doyurabilen kitaplar iyi ki var.
·
112 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.