Uzun zaman önce okuduğum, kitaplığımda gözüme ilişen, tesirinden çıkamadığım kitap. Bana göre Zülfü Livaneli'nin ustalık eseri. Hangi kitabını okursam okuyayım kıyasladığım kitap. Aslında Livaneli'ye karşı büyük ön yargılarım vardı her zaman. Konuları ne kadar etkileyici olsa da dağınık yazıyor genelde ve ben kopuyorum. Açıkçası bu kitap da biraz öyle ama anlatılan olaylar çok sarsıcıydı. Ne olursa olsun ben çok sevdim Bana acıyı, aşkı, kaybı çok derin hissettirdi. Benim için bu kitap Nadia'ydı. Çok dağınık bir giriş yaptım, farkındayım.
Olaylar üniversitede öğretim üyesi olan Maya'nın okula gelen profesöre yani Maximillian Wagner'e eşlik etmesiyle başlıyor. Maya dul, ergen bir çocuklu ve çalışan bir kadın. Kadın olmasıyla karşılaştığı zorlukların yanında medeni durumu, ailesi, işi ile sınanıyor. Profesörün hayatına dahil olmasıyla ise geçmişine dair hiç bilmediği gerçeklerle yüzleşiyor.
"Her iktidar öldürür! Kimi daha az, kimi daha çok." Üzgünüm ama bizim de geçmişimizde öldürdüğümüz, görmezden geldiğimiz canlar var. Struma Gemisi ve içerisindeki yüzlerce Nadia. Suda durması bile mucize olan, içerisinde 800'e yakın yolcu taşıyan Struma son çaresiydi Romanya'dan kurtulmak isteyen insanların. Bu olay Şubat 1942 yılında yaşanmış ve Zülfü Livaneli de eserinde Struma olayını Profesör ve Nadia üzerinden aktarmıştır. Sadece bu olay değil Kırım Türkleri, Ermeni-Kürt olaylarına da yer verilmiştir. Birçok insan ırkçılık, milliyetçilik sebebiyle ismini, cismini, dinini, dilini, memleketini değiştirmiştir. Serenad bize tüm bu yaşanmışlıkları etkileyici bir dille adeta hüzünlü bir film izlercesine aktarmıştır.
·
4 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
