İbrahim Tenekeci'nin denemeleri güzel fakat şiiri benim için ayrı bir yerde. Sanki günümüzün Yedi Güzel Adam'ından biri gibi. En çokta Cahit Zarifoğlu kişiliği görüyorum şairde. Yine İbrahim Tenekeci'den perspektifi farklı, insana bir satırda bir çok şey anlatan, arada silkeleyen, dizeleri nahif bir şiir kitabıydı.
Hiçbir şeyi tek başına yeme
Diyen sahabenin sözünü
Karıncalar tutuyor ancak
İnsan olmanın verdiği güzellik
Soluyor durmadan, bir bak.