Kitabı okumaya başladığımda normalde en fazla iki günde bitirebileceğim bir kitaptı. Biraz okudum içimden bırakmak zorunda olduğum geldi. Daha konunun ayrıntısını anlamamıştım bile. Bıraktım kitabı, okumaya ara verdim. Hiç tahmin edemeyeceğim bir durum ile karşılaştım bu süre içerisinde. Terk Edildim! Sonra içimden bir his kitabı okumam gerektiğini söyledi. Tekrar aldım elime. Baştan başladım. Okudum okudum sindire sindire okudum. Arada kapattım sayfalarını düşündüm. Ağlayarak çevirdim sayfaları. Sonra dedim ki ben kendim için yaşamıyormuşum. Belki de tesadüf değildi kitaba ara vermem. O kadar iyi geldi ki yazılanlar sanki tam ihtiyacım olan bir zamanda içtiğim bir ilaç gibi ağrılarıma acılarıma iyi geldi. Tabiki hala acı çekiyorum ama kendim için yaşamam gerektiğini öğrendim. Teşekkür ederim Alişan hocam Gül anne gibi yaralarıma merhem oldunuz. Başkasının beklediği gibi yaşamak çok yoruyormuş hocam. Dinlenince daha iyi anladım. 
Alişan Kapaklıkaya
Alişan Kapaklıkaya
·
226 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.