Külliyattan okuduğum 10. kitabım..
Risale okumaya henüz yeni başladım diyebilirim, öğrendim ki Üstad yazmayı da telkin etmiş ona da ittibâ ettim.
Ama çok geç ittibâ etmişim, okudukça içim acıyor, bu kadar geç olmamalıydı..
Yoluma bir sürü diken çıktı; fütursuzca okumaktan aklî dengesini şaşanlar mı dersiniz, okuduğunu idrak edemeyip muhalif yaşayanlar mı, hakkını vermeyip ahirette Üstadın davacı olacak olanları mı dersiniz, taassupçulukta haddini aşmış yeni mezhep uydurmuş kafasını kuma gömenler mi?? Üstelik bunlar Üstadın çoğu ahvâlinin sebebinden tamamen uzak ve bîhaber olanlardan..
Ne tefrit ne ifrat; tapmayın ama hakkını da yedirmeyin şu külliyatın ve müellifin..
O değil 'bize külliyat yeter' sözünü açıkça duymadım ise de benzeri bir söz duydum, usul usul uzaklaştım kendini cemiyetten sanan cemiyeti infilaka sürükleyenlerden ve benzerlerinden..
Yayınlara göre güvenilirliliği de farklıymış, değiştirilmiş bazı yerler dediler.. az çok eşeledim, buldum bir şeyler. Elimdeki külliyat bitsin onların da araştırmasını yapacağım inşaAllah..
Üstad ve eserleri bana Allah için karşılıksız ve katıksız hizmeti öğretti, kendime bunu şiar edindim..
Okuyunca pişman olunmayacak ve sebâtla okudukça kendini açan gizli kırmızı kitaplar olarak kalbime işlendi.. şimdi aklıma da kazımayı düşünüyorum..
Vesselam
Bediüzzaman Said Nursî
ŞualarBediüzzaman Said Nursî · Envar Neşriyat · 20143,146 okunma