Bir daha hiçbir insana "Kitap okumalısın, neden okumuyorsun, okuman gerek" demiyeceğim diye kedime söz verdiğim bir dönemde okudum bu kitabı. Sanrım benim için en doğru zamanda okumuşum. İnsanları neden anlamıyorum diye çok düşünüyordum hatta oturup ağladığım bile oldu neden anlamıyorum diye sonunda insanları anlamadığımı anladım. Ama kitapları anlıyordum. Onları beni anlıyor mu bilmiyorum ama ben onları anlıyordum. Ve kendime şu sözü verdim kitap bittikten sonra. Ne olursa olsun okutabildiğin kadar kitap okut çevrene.
Kitabı satın almam da biraz zahmetli oldu çünkü kolay kolay bulamadığım bir kitaptı. Nedense bu kitabı İnternetten almayacağım diye inat ettim. Kars'ta aradım bulamadım. Çalışmak için İstanbul'a geldim burda da D&R D&R gezdim bulamıyorum Bi türlü en son iş yerinden izin aldım. Bi gün boyunca bilmediğim İstanbul da bu kitabı arıyoruz arkadaşımla birlikte. İstiklal de Bi yerde buldum ve sanırım son zamanlarda bu kadar mutlu olduğumu hatırlamıyorum. bu kadar istedikten sonra kitap benim için bir sıfır önde başladı.
Kitap gerçek yaşanmış bir hikaye. Masal gibi ama gerçek eşekle kitap taşıyan bir adam. İnsanlar aydınlansın diye nice zorluklara göğüs geren bir adam. Keşke seni tanıyabilseydim Mustafa amca.
Yazar bu kitabı ölüm döşeğinde bitiriyor. Son nefesine kadar bu kitap için çalışıyor. Öyküsünü yazdığı adam ve yazar siz ne güzel insanlarsınız. Umarım sizin gibi ölürüm...
·
116 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.